Mijn eerste vaste lens ◦ Nikon AF-S 35mm f/1.8G DX

1 september 2016


Lochristi, een dorp in de Belgische provincie: Oost-Vlaanderen. Lochristi, de plaats waar we stopten om mijn nieuwe lens op te halen. En dat nog voor we vertrokken op vakantie. Begin augustus ben ik gestart in een gezellige brasserie om wat vakantiewerk te doen. Het plan was simpel: sparen (wat van tevoren eigenlijk al mission impossible was.). Maar toen mijn eerste loon werd gestort, begon het terug te kriebelen om een vaste lens te kopen. Ik loop al twee jaar met dit idee rond en toch hield iets me tegen. Het feit dat ik een 18-105mm lens had, stak ik het idee weg met de gedachten dat alles erin zit. Maar toch, toch heb ik uiteindelijk de stap genomen. De 35mm lens moest ik in mijn bezit hebben nog voor we vertrokken op vakantie. En met wat omwegen op de baan, is het me dan eindelijk gelukt om hem te bemachtigen. 

Zon, zee, strand en liefde in Nieuwpoort

24 augustus 2016


De zon brandde op mijn huid, de muziek van de radio stond zacht te spelen terwijl ik uit het raam keek naar elke auto die we voorbij staken. Mijn gedachten dwaalde af terwijl ik mijn ouders en vriend op de achtergrond hoorden praten en lachen. En toen kreeg ik dat gevoel. Het gevoel van vakantie. We waren nog onderweg, maar de vakantiesfeer was hevig aanwezig. Want na maanden aftellen gingen we eindelijk voor twee weken naar de Belgische kust: Nieuwpoort.

We vulde onze eerste week met enorm veel plezier, gelach, vertrouwen, liefde en enthousiasme. Nu mijn broer en ik beide onze vriend/vriendin mogen meenemen, leek onze trouwe vakantie die we al 5 jaar deden ineens helemaal anders. Mooier. Bijzonderder. Onvergetelijker. En dat was leuk, leuk om elkaar en iedereen rondom ons gelukkig te zien. De zomerdagen vlogen dus voorbij, maar voor mij blijven ze nog even duren.

Enkele frisse veranderingen van deze blog

17 augustus 2016


Weten jullie nog toen ik over die frisse wind vertelde? Die frisse wind die mijn blog helemaal ging opbeuren en weer in leven ging blazen. Vandaag is de dag dat diezelfde frisse wind toeslaat. Het duurde enkele dagen om dit officieel zwart op wit te zetten omdat het toch wel een deeltje van me is dat ik afgeef (okee.. dit klonk enorm dramatisch.. is het niet hoor). Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen. Vanaf deze week zal er een nieuw schema komen op deze blog. Omdat ik ga studeren in Gent, elke dag heen en weer pendel en geen idee heb hoe zwaar het allemaal gaat worden, heb ik besloten om vanaf nu elke week 1 artikel online te gooien. Woensdag is de dag dat ik koos om mijn blog weer te laten leven. Voor mij is kwaliteit belangrijker dan kwantiteit, dus neem ik een paar stappen terug en stop ik met de twee artikelen per week. Sorry

Daarnaast zal deze blog ook in een creatieve-modus komen. Creativiteit is iets wat jullie graag lezen en heel erg enthousiast over zijn, dus daar ga ik meer op in spelen. Mijn grote avontuur zal niet enkel voor mijn directe omgeving te zien zijn, maar ook voor jullie. Alle kunstwerken die ik maak met 'beelden achter de schermen' (work in progress laten we zeggen..), zal hier verschijnen op deze blog. En omdat ik vanaf september elke dag rondhuppel in Gent, lijkt het me ook een leuk idee om wat 'hotspots-à-la-Lobke' te doen (Lees als: plekjes die ik leuk vind om mijn tussenuren door te brengen, eettentjes, winkeltjes, fotografie-steegjes,...). Voor zover de frisse wind op deze blog. Een harde, frisse wind misschien. Maar toch een leuke, nietwaar? Hands up if you like it!

Mijn HoGent avontuur

10 augustus 2016


Maandag 8 augustus was het dan eindelijk zover. Ik liep met knikkende knieën binnen in een groot gebouw waar de deuren automatisch opengingen. We werden hartelijk onthaald met een enorme glimlach en liepen verder door naar de grote zaal. De zaal waar alles ging gebeuren. Ik groette de vrouw die ons vriendelijk doorverwees naar de volgende stap en daar wachtten we tot het onze beurt was. Voor ik het wel en goed besefte was het gebeurd. Vanaf nu ben ik een officiële student aan de hogeschool in Gent. We kregen enkele bundels met informatie en werden doorverwezen naar de aller laatste stap: mijn studentenkaart. 

Op nog geen kwartier stonden we terug buiten en drong het me nog steeds niet door wat er net allemaal gebeurde. Maar daar stond ik, student aan de hogeschool en klaar voor een nieuw avontuur. Een avontuur waar ik hard voor heb gewerkt, een avontuur waar ik al mijn passie in kan steken, een avontuur dat écht van mij is. Nu is het enkel nog aftellen..

Een fijn weerzien met twee lieve meiden

5 augustus 2016


Het leukste aan bloggen? Het brengt je samen bij andere bloggers. Mensen die je passies en interesses delen. Mensen waarbij het totaal niet ongemakkelijk tot gênant is om over je blog of de term 'bloggen' te praten en te blijven praten. Elkaar meeten is dus voor mij een ongelooflijk leuk moment. En dit mocht ik voor de tweede keer opnieuw beleven met Britt en Lise. Het was een lange tijd geleden dat ik deze twee meiden had gezien en ik kon niet wachten om opnieuw gekke avonturen met hen te beleven. Na lang aftellen was het zover. Met deze twee lieve meiden mocht ik de straten van Antwerpen doorkruisen. En man, wat was die dag toch weer enorm geslaagd.

Een kleine 'hoe-is-het-met-me' update

2 augustus 2016


Schuldgevoel. Het is al even geleden dat ik leven blies op deze blog. Opnieuw schuldgevoel. Het deed me ook een beetje deugd dat ik even niet moest schrijven en dagen kon doorbrengen met personen die ik lief heb, dieren die ik koester en liefdes die ik weer herontdekte. Gelukkig. Want vanaf nu mag ik me officieel een hogeschool student noemen. Na 6 jaar enorm hard zwoegen, heb ik dat papieren diploma eindelijk opzak. Opnieuw gelukkig. Ik ben verliefd geworden zonder ik het zag aankomen. En het voelde zo goed.

Hoe het met mij op dit moment is? Ongelofelijk goed. Ik geniet van de lange vakantie die ik krijg als hogeschool student en breng zoveel mogelijk tijd door met vrienden. Na hard zwoegen en alles wat me lief was opzij zetten voor goede punten op mijn examens, was dat meer dan geslaagd. De stilte die op mijn blog verscheen is vanaf nu dus voorbij. Want niet enkel geniet ik van de mooie, lange zomerdagen. Maar ik ben ook volop bezig met artikelen schrijven voor deze blog. Laten we zeggen, dat er weer een nieuwe wind opkomst is met heel wat leven voor deze, momentele stille blog.

Voor de rest loop ik met mijn hoofdje in de wolken nadat ik mijn vriend leerde kennen. Al 3 maanden mag ik hand in hand lopen met deze jongen en zeggen hoeveel ik van hem houd. Want dat doe ik echt. Ook zijn we net terug van een gezellig weekend aan de Belgische kust (als iemand een goed plekje nodig heeft aan Nieuwpoort: B&B De promenade is aangeraden!). De roze wolkjes houden dus voorlopig niet op, yay

Maar hé, hoe gaat het nu met jullie? Wat is jullie update? 

Liefs,

Een 18 jarige meid die beugel-vrij is

14 april 2016

Vandaag zijn we 14 april. Één van de mooie lentedagen die ons hartje mag bekoren. Deze mooie lentedag verovert niet enkel mijn hart, maar maakt me opeens officieel 18 jaar. Volwassen, noemen ze dat. Maar stiekem ben ik nog het grootste klein kind dat hier rond huppelt aangezien ik nog zeer enthousiast word van enkele glitters die ik in een spontane bui op mijn wangen kliederden. Want het leven is al serieus genoeg. En niet werd ik enkel volwassen, maar kreeg ik het mooiste verjaardagscadeau ooit. Gisteren mochten mijn blokjes na bijna 2 jaar er eindelijk uit. Het is gek om in de spiegel te kijken en te zien dat er een volwassen meid staat, met geen beugelbekkie-mond en de grootste glimlach die ik ooit in m'n leven heb gezien. Even leek er wel iemand anders te staan. Nee hoor, dat ben ik echt. En wat ben ik blij met wie ik geworden ben en wat ik allemaal al heb bereikt.

Mijn mooie momenten uit Italië

12 april 2016

Dat ik verliefd ben op Italië, is denk ik wel duidelijk. Maar vandaag verklaar ik nog één keer mijn grote liefde. De dagen dat ik daar rondhuppelde met mijn vrienden, heb ik ook heel veel foto's gemaakt. Van een grote selectie, koos ik enkele foto's die de sfeer van het mooie Italië en het prachtige weer, goed weerspiegelen. Dus ik presenteer jullie: mijn favoriete foto's van Italië.

Mijn creatieve collectie werd aangevuld

8 april 2016

Een aantal weken geleden kwam ik een instafoto tegen van Eline. Je kent ze wel, zo van die creatieve foto's die Eline altijd maakt (shout out naar jou, Eline). Op deze specifieke instafoto sprak ze over haar nieuwe markers die ze gekocht had. Het begon al snel te kriebelen aan mijn handen en ik vroeg over welke markers ze het had. Even later kreeg ik het antwoord: de welbekende Flying Tiger markers. Nu ik ze ook bij haar voorbij zag komen, wist ik zeker dat ik ze ook eens een kans moest geven. En in mijn iet-wat enthousiaste mood, kocht ik alle kleuren die op dat moment aan de rekken hing.. oeps..

La Bella Italia: Het land waar ik verliefd werd

5 april 2016

Na maanden lang uitkijken naar onze schooltrip, was het vorige week eindelijk zover. Het was een reis met alle eindejaars, een reis met alle vrienden, een reis waarvan de ervaring zo uniek zou zijn dat we hem nooit zouden vergeten. En wauw, wat had ik de tijd van m'n leven. Ik vertrok met geen enkele verwachting op de trip en werd verliefd op het mooie Italië. Elke dag een beetje meer. Zo dwaalde we rond in Pisa en Sienna, aten we ijsjes in San Gimignano, genoten we van de zon in Firenze en Venetië en bezochten we het beroemde balkon van Romeo en Julia in Verona. Dat het al na een week voorbij was, brak mijn hart. Met nieuwe vrienden, kennis en liefde voor Italië trokken we terug naar België. Ik naam geen afscheid van Italië, maar zei "tot snel". Italië, je maakte me verliefd en dolgelukkig.

Om jullie niet te overspoelen met duizenden artikelen vol met foto's over het mooie Italië, knutselde ik een klein filmpje in elkaar die al enkele sfeerbeelden moet geven. Nadien wil ik nog 1 artikel toewijden aan mijn favoriete foto's die ik de mooie stadjes van Italië maakten. Het filmpje is natuurlijk geen meesterwerk, maar hé, ik heb m'n best gedaan!

Mijn haren in de verf

19 februari 2016

Met het idee om mijn haar drastisch te laten veranderen, stapte ik binnen in het klein huisje waar onze kapster woonde (a.k.a de beste vriendin van mama). Ik liet zien wat ik exact wou en zag in haar veel zeggende blik dat dit niet was wat ik ging krijgen. We bespraken enkele kleine dingetjes (we all know the issues met kapsters die toch nog iets anders van plan zijn) en kwamen uiteindelijk tot een beslissing. De knoop was doorgehakt, het plaatje klopte en ik was enorm enthousiast over wat er nu exact ging gebeuren. En zo begon ik aan een lange dag stilzitten, vele haar-wasbeurten en heel veel nekpijn. Het resultaat? Anders, maar i - love - it - gewoon, jongens.

Spontane acties zijn het leukst

16 februari 2016

Na een korte sms aan mijn beste vriend met de vraag of hij nog eens model wou spelen, besloten we enkele dagen later om naar Antwerpen te gaan. Het was een koude en donkere dag met hier en daar een regenbui, maar dat hield ons niet tegen. We zochten een plekje om rustig te ontbijten, bespraken nog enkele dingen en vertrokken richting een leuk plekje om kiekjes te schieten. Tijdens het wandelen, bespraken we eventuele volgende plaatsen waar we heen konden gaan. En hoe langer we het bespraken, hoe gekker het idee werd. En zo vertrokken we na lang zeuren en aandringen van mijn kant, richting de mooi zee: Oostende. Want spontane acties zijn het leukst.

De voordelen van liefdesverdriet

12 februari 2016

Ik sloot mezelf op in mijn kamer en kwelde mezelf met zielige muziek die me exact vertelde hoe rot ik me voelde. De eerste dagen na mijn gebroken hart, waren mijn dagen enorm donker. Het leek zelfs nadat mijn hart gebroken werd, dat iedereen rondom mij net het geluk vond. Ik verloor een deel van mijn hart, terwijl mijn vrienden net hun wederzijde konden omarmen. En zo werd het verdriet maar enkel groter. Want wie was ik? Wie bleef er achter nadat hij een deel van mijn hart meenam? Ik was de persoon die ik was voor ik hem leerde kennen. De persoon voor mijn hart gestolen werd. Maar nu was ik mezelf met een klein beetje liefdesverdriet en vele wijze lessen. Want ja, ook liefdes verdriet heeft zijn voordelen.

Edit: Wauw. Wat voor lieve mensen zijn jullie. Enorm bedankt voor al jullie reacties op het vorige artikel! Heel veel hartjes naar jullie toegewenst.

De muur in mijn lichaam die mij beschermt

8 februari 2016

Even leek het we of mijn lichaam de muur rondom mij niet meer kon opbouwen. De muur die mij beschermt. Of beter gezegd: mijn immuunsysteem. Enkele weken zat ik een soort sleur en bleef ik rondlopen in donkergrijze dagen. Ik voelde me niet goed en belande na nutteloze pogingen steeds weer opnieuw in mijn bed met een warme kop thee. Als kind strugglede ik al enorm hard met mijn gezondheid. En nu, als bijna volwassene (..officieel toch), is dit nog steeds een groot probleem. Zo kan ik zeggen dat het ziekenhuis zowat mijn tweede thuis werd en mijn huisarts mijn beste vriend. Vorige week nam ik dan ook opnieuw een uitstap naar mijn huisarts en naar het ziekenhuis en eindigde met een lange voorschrift van medicatie en heel veel rust. De perfecte start van mijn vakantie.


Kleine kunstwerkjes en haar dillema's

12 januari 2016

Dat mijn leven een chaotische orde heeft, is denk ik wel vaak genoeg gebleken. En door alle creatieven projecten rondom mij, wordt het één grote, drukke kamer in mijn hoofd. Alle hoekjes zijn letterlijk gevuld mijn bijna-afgewerkte creaties. Soms zijn de stapels zo hoog gevuld dat ze omvallen van ongeduldigheid. Om mijn hoofd dan even rust te geven om een beetje plaats te creëren, is tekenen my one and only. Momenteel ben ik net begonnen in twee verschillende tekenboeken (omdat 1 gewoon echt te weinig was ofzo). Een pocket-formaat voor onderweg op één of ander avontuur (waar trouwens een sticker opplakt van de tekenschool zodat ik me toch nog een beetje als een echte kunstenares voel hihi), en een normaal A4 formaat. Zo komt er op te minst toch een beetje variatie, nietwaar? Verwacht je dus nog maar niet aan een overload tekeningen, maar gewoon een paar die ik tot hiertoe heb gemaakt (en met een paar bedoel ik echt maar 3).

Oh, nog even een hallo aan mijn beste vriendinnetje die nog steeds mijn blog leest! :) Ik had geen idee dat ze mijn artikelen nog las. Wat is ze toch lief hé (heel, heel lief!).


Nieuwe iphone en andere kleine dingen

9 januari 2016

Dat het tijd werd voor een nieuwe gsm was al snel duidelijk. De momenten waar ik heel dringend iemand nodig had of midden in een telefoongesprek zat, viel mijn bereik helemaal weg. Niets meer. Na lange pogingen om net even de scene uit de leeuwenkoning na te doen op mijn terras, was ik er klaar mee. Hier moet een vervanging voor komen. Ik ging al mijn centjes opsparen om zo te investeren in een goede bereikbare gsm. Het plan was er, enkel de uitvoering had nog een beetje bijsturing nodig (Lees: december is een verschrikkelijke maand geweest voor mijn portemonnee..) Maar een paar dagen geleden was het officieel. De mensen die me volgden op instagram, konden mijn nieuwe liefde al ontmoeten (schaamteloze instagram-promotie hihihi).

Mijn eerste bloggers meeting

5 januari 2016

Hoewel ik er erg veel zin in had om al deze lieve meiden te ontmoeten, nam ik de bus met een klein hartje. Het geluk stond niet echt aan mijn kant nadat ik mijn eerste bus had gemist. Tot op het laatste moment bleef ik geloven dat het niet waar kon zijn tot de bus van een halfuur later voor mijn neus stond. Ik werd erg zenuwachtig toen ik naar de afgesproken plek liep om Lise, Britt, Helene en Klaartje te zien, maar al snel werd het de mooiste afsluiter van 2015 die ik me kon bedenken.

De laatste emoties van 2015

1 januari 2016

Wanneer dit artikel in de ochtend verschijnt, sta ik al paraat om het glas te heffen bij mijn lieve oma thuis. De eerste dag van het nieuwe jaar is dus een feit en zal bij mij beginnen met het voorbereiden voor het laatste feestje van de vakantie. En als ik zo even terugkijk op het voorbije jaar, was het een jaar met enorm veel geluk voor mij. Het was een jaar waar ik echte vrienden heb ontdekt, nieuwe mensen leerde kennen, mezelf leerde kennen (wat soms enorm confronterend was), bloggers ontmoete -wat trouwens een geweldige ervaring was- en nog zo veel meer. Voornemens voor 2016 laat ik achterwege. En zeker nadat ik mijn lijstje van 2015 niet heb kunnen afwerken. Genieten is de enigste boodschap die ik meeneem over de streep.

Maar omdat we vandaag het nieuwe jaar zijn gestart, wil ik toch even eerlijk zijn met jullie. Het einde van 2015 was voor mij heel emotioneel. En ergens moet ik mijn verhaal kwijt. Niet bijzonder veel mensen weten wat er op dit moment aan de hand is, maar met jullie wil ik vandaag even open kaart spelen (en dat op een subtiele manier). En ik denk dat ik dit wel mag doen op mijn persoonlijke blog, nietwaar?