Afspraak in Nieuwpoort

28 augustus 2015

Ja hoor, voor mij is de vakantie ook op z'n einde gekomen. Of toch bijna. Morgen vertrekken we, na twee hele leuke weken aan zee, naar huis. En dan heb ik nog enkele dagen om mij mentaal voor te bereiden op de horror die mij staat te wachten: elke dag om 7 uur 's ochtends opstaan. Oké, nu overdrijf ik een beetje. Want ergens heb ik best wel zin in het nieuwe schooljaar, zeg maar? Dit jaar wordt mijn laatste jaar (nu ja, laten we dat hopen), en staan er heeeule leuke dingen te wachten. Droom maar lekker mee weg met de gedachten dat ik mag kiezen tussen een week naar Barcelona of Italië!!

But anyway, voordat school begint en ik naar de schoolbanken kruip (en dit kan misschien wel eens letterlijk worden), wil ik even in dit artikel al mijn leuke sfeerfoto's spammen die ik aan de zee maakte. Nee hoor!! Het zijn niet gigantisch veel foto's. Gewoon, enkele die mijn strenge selectie hebben doorstaan, om hier mooi op mijn blog te mogen pronken. Ben je er klaar voor? Hier komt ie:

De antwoorden op jullie vragen

25 augustus 2015

Oké, gisteren was het dus exact een maand geleden dat ik deze oproep plaatste op mijn bloggie. Het beantwoorden van de vragen bleef ik uitstellen. En dat brengt dan op mijn karaktereigenschap die iedereen in mijn omgeving ondertussen al goed kent: het uitstel-gedrag. Deze staat op nummertje 1 te blinken. Oh, en die wordt dan gevolgd door het slordigheid-gedrag, hehe. Maar vandaag zal ik al jullie vragen beantwoorden die jullie gesteld hebben. Oké, oké, genoeg intro voor vandaag (en stiekem ook omdat ik heel erg moe ben. En het regent hier aan het zeetje wat me een beetje, heel verdrietig maakt). Hier komt ie dan:


De wonderbaarlijke fisheye en macro lens

21 augustus 2015

Als liefhebber van fotografie, was de fisheye lens een gadget die ik echt wou hebben. Hij was tegenwoordig zo populair geworden dat ik hem een beetje afwimpelde. Maar toen ik de kans kreeg om hem te bestellen bij de HEMA voor een goed prijsje, twijfelde ik geen seconde. Het duurde niet lang voor ik mijn Ipod instel klaar had gemaakt om hele gave foto's te maken. Ik was meteen zo enthousiast, dat ik dit heel graag wou delen met jullie, de lieve lezers.


Hoera voor tweedehands-shoplogs

18 augustus 2015

Maandag was de dag dat ik helemaal los ging in de tweedehandswinkel. Voor ik deze zondag vertrok naar de zee, wou ik zeker nog eens een kijkje gaan nemen. Wie weet zaten er wel enkele leuke spulletjes bij die ik mee kon nemen op reis? En ja hoor. Je kan zeggen dat ik helemaal wild ben gegaan, want mijn karretje zat helemaal vol. Dit is dus deel 1. Wat ik vandaag aan jullie laat zien, is dus niet alles. Ik ben echt super excited om alles aan jullie te laten zien, want ik ben er zo mega blij mee.

P.S. excuseer mij voor het lelijke Simpsons-dekbed. Een cleane, witte dekbed staat op mijn to-do lijstje, maar die moet er nog even aankomen. Oh, en sorry voor al diegene die dol zijn op de Simpsons.

Short hair, don't care

14 augustus 2015

Woensdag ging ik langs bij mijn vaste kapster a.k.a, de beste vriendin van ons mama. Het is een schat van een persoon en ook de aller eerste kapster ooit die exact knipt wat ik vraag. Al jaren lang zijn wij klant bij huis en ook dit keer was dat het geval. Toen het mijn beurt was en ik zei dat het tot mijn schouders eraf mocht, begon ze al snel te huppelen van geluk. Lange haren knippen tot iets héél kort is en blijft 1 van de favorieten onderdelen van alle kapsters. Alleen denk ik dat ze net iets té enthousiast was en daardoor korter heeft geknipt dan ik wou. But i love it. Het is gewaagd, erg kort voor mijn doen en ik ben er helemaal verliefd op geworden. Dat ik er nu ook een stuk volwassener uitzie, is natuurlijk ook een pluspunt! (EDIT: of misschien toch niet. Dat mijn lieve tante binnenkwam en vertelde dat ik er jonger uitzie, bevestigd niet echt mijn idee van een volwassen-look)

Maar het zou geen echte bezoek zijn als er geen gekke dingen zou gebeuren. De beste vriendin van ons mama, geniet zo van het leven dat wanneer wij haar een bezoekje brengen, het altijd gek eindigt. Deze keer mocht ik dan ook met mijn jeugdbeweging skills, inbreken in haar tuinhuisje. De sleutel was zoek en ze wou al dagenlang haar gras afmaaien. Geen idee hoe ik het zou doen, begon ik eraan en eindigde ik met twee tangen en een schroevendraaier bij de deur. Met veel duwen, trekken en de gedachten dat het me echt wel moest lukken, kreeg ik het slot open en verscheen de grote grasmaaier voor mijn ogen. 

Ook leerde ze ons kennismaken met het spelen met energie en natuurdokters. Het was erg grappig om te zien maar ook super interessant. Ook beloofde ze dat wanneer ze langs ging komen, ze ons huis helemaal energie vrij ging maken van de vorige eigenaar. Super spannend! Wat vinden jullie hiervan? Let me know peeps en tot de volgende keer!

P.S. ik wil jullie ook nog eens een kleine herinnering brengen aan de Q&A oproep die ik een paar weken geleden plaatsten. Ik ben namelijk van plan om ze volgende week te beantwoorden. Dus als je nog iets wilt weten, stel me die vraag gerust!

De Liebster Award maakt mij een rebelse meid

11 augustus 2015

Oké, zo'n grote rebelse meid ben ik nu ook weer niet. Laat ik me even duidelijk maken. Toen ik enkele dagen op kamp zat, werd ik door lieve Britt genomineerd voor de Liebster Award. Superleuk en super gezellig. Maar aangezien ik hem 8 maanden geleden ook al heb ingevuld, zou de regel nu zijn dat ik hem eigenlijk niet meer mag doen. Normaal zou ik hiervan balen en reageren dat ik hem niet meer mag doen. Maar dat heb ik deze keer niet gedaan. Nope. Want vandaag, jawel, breek ik de regel en vul hem lekker in #RebelZijnIsFijn

Even bijpraten over die opgezwollen kaken

7 augustus 2015

Oké jongens, het lijkt wel of de dokters mijn schrijfkunsten hebben weggehaald. Dit is al de 5de poging om dit artikel te schrijven.. even in- en uitademen.. And let's try again:

Ik wil jullie allemaal zo hard bedanken voor de lieve reacties die jullie mij gaven op mijn laatste artikel. Misschien waren het voor jullie maar virtuele woorden, maar voor mij was het echt een opkikkertje. En dat had ik nodig. Toen ik eerder terug kwam voor kamp voor mijn operatie, kreeg ik te horen dat mijn lieve, lieve kat omver was gereden. Gelukkig leeft hij nog en loopt hij nu rond met zo'n lieve lampenkamp waardoor zijn wonde sneller zal genezen. Veel zin in die operatie had ik niet meer. Maar na een nachtje goed rusten, melde ik me toch aanwezig in het ziekenhuis voor de grote operatie. En voor ik het eenmaal goed besefte, lag ik op en bed, aftellend van 10 naar 1, met twee verpleegsters boven mijn hoofd.

Toen ik wakker werd en weer naar huis mocht, leek het al snel dat de na-effecten van de operatie fysiek en emotioneel veel zwaarder ging zijn dan ik dacht. Ik voelde me belabberd en leefde 5 dagen non-stop op ontstekingsremmers en pijnstillers. Echt helder kon ik dus niet meer denken. Maar nu een weekje later, afgekickt van de medicatie en minder opgezwollen kaken, voel ik me een stuk beter om weer voor jullie een heleboel artikelen te schrijven. Een echt eindresultaat kan ik jullie nog niet geven, aangezien die hamsterkaken nog té dik staan (misschien dat het niet zo hard opvalt op de foto? haha). 

Misschien zien jullie ook dat mijn kamer anders is dan normaal? Klopt! Ik kan jullie met veel vreugde vertellen dat ons klein, fijn gezinnetje weer is herenigd en we een nieuwe start hebben gemaakt op een gezellig appartementje. Hoe leuk is dit? Maar nu dit artikeltje eindelijk is geschreven en online gaat, kan ik weer rustig mijn bedje induiken en rusten. Ciao bella en tot volgende week!