Lovali werd 1 jaar!

29 december 2015

Dat het al een paar weken enorm stil was op mijn blog, ging jullie waarschijnlijk niet onopgemerkt voorbij. Maar dat houd me niet tegen om even een geweldig feestje te bouwen. Laat ik mezelf even duidelijk maken. Vorige week -om héél precies te zijn, 22 december- werd mijn blog 1 jaar! Ik was zo excited dat ik snel naar de HEMA liep en dit kaarsje kocht (gewoon om toch even wat gekkigheid op mijn blog te brengen). Het kaarsje bleef voor mijn veiligheid (en voor alle andere in dit huis) uit.

In 1 jaar heb ik maar liefst 145 lieve, trouwe volgers en daar ben ik dan ook enorm trots op. Om dit een beetje te vieren en als bedankje, komt er binnenkort op mijn blog een winactie online. Dus wat en hoe, zal je binnenkort voorbij zien komen (een extra reden dus om mijn blog goed in de gaten te houden).

Ook maak ik even gebruik om iedereen een fantastische kerst te wensen (ook al is het een beetje laat.. uh...), en ook een fijne jaarwisseling! Geniet van al het lekker eten, laat geen enkel dessertje staan -want dat zou enorme zonden zijn-, omarm alle liefde die je krijgt en laat 2016 een geweldig jaar worden voor ons allen! Zijn dat geen mooie woorden om dit artikeltje af te sluiten?

Het boek 'Lobsters'

27 november 2015

Ongeveer 2 maanden geleden, kreeg ik van een hele lieve vriendin dit boek voorgeschoteld. We moesten er samen erg om lachen en als bedankje voor onze vriendschap, kocht ze dit boek en gaf ze het aan mij (Om jullie even up-to-date te houden: op kamp kreeg ik de bijnaam 'lobster', waardoor de titel van dit boek herinneringen bracht aan ons geweldig kamp). Ik was enorm enthousiast om aan dit boek te beginnen en het heeft me een paar heerlijke lach-avonden gegeven.

ik vond een fotografie-buddy

24 november 2015

De vakantie liep bijna op z'n einde toen ik samen met Io had afgesproken. Het was weer een tijdje dat ik haar had gezien en we hadden de tijd nodig om over veel dingen bij te praten. Zo spraken we om 12 uur af op de groenplaats, en namen de tram richting het fotomuseum. Toen we alles goed en wel hadden bekeken in het museum en al verbaasd waren dat we er zo snel doorheen waren, stapten we terug door de kleine straatjes van Antwerpen. We zochten een gezellig plekje om onze honger en dorst te stillen. En voor we het wisten, zaten we daar een uur later nog gezellig te praten over vanalles en nog wat. 

Toen we eenmaal klaar waren, trokken we weer op pad door de kleine winkelstraatjes. We namen hier en daar de tijd om leuke foto's te nemen van elkaar, aangezien fotografie 1 van onze grootste hobby's zijn. Om te beurten stonden we te poseren voor de camera, hoe raar en ongemakkelijk het soms wel voelde. Gelukkig konden we er enorm mee lachen en zijn er hele fijne resultaten uitgekomen! Hier is alvast mijn deel van de portretten die ik trok van mijn lieve vriendinnetje.


SLACHTOFFERS GEZOCHT: kerst-meeting

20 november 2015

Toen ik samen met Lise opstap ging, hadden we het leuke idee om een meeting te houden. Een meeting die zou plaats vinden in de kerstvakantie. We koppelde er al snel leuke ideeën aan en kwamen tot een heel leuk concept. Nu zijn we dus enkel nog opzoek naar lezers/bloggers die mee willen doen met deze kerst-meeting. Want ja, het thema is KERST!! Gaat er al een belletje rinkelen met een idee wat we van plan zijn?... 

Het is heel simpel! We spreken deze kerstvakantie 2 keer af. De eerste keer spreken we ergens centraal in Antwerpen af. We gaan gezellig iets eten, drinken, ergens naartoe gaan, foto's trekken van elkaar,.. (suggesties zijn altijd welkom!), we leren elkaar kennen en gaan dan een leuk spel spelen. Wie kent de 'geheime kerstman' nog? Iedereen die komt trekt een naam van diegene die aanwezig is, en start dan de zoektocht naar een leuk kado'tje voor die persoon. De tweede keer dat we samenkomen, is om de kado'tjes uit te delen en kerst te vieren! Hoe en waar we dit exact gaan doen, weten we nog niet zo goed.. maar eenmaal we gestart zijn met de eerste meeting, zal alles wel heel vlot verlopen! Het wordt dus een hele fijne kerst-meeting en ik heb er alvast heel veel zin in!!


Wat moet je dus doen om hieraan mee te doen? 

Stuur een mailtje naar mijn e-mail (lobkevanlinden@hotmail.be) of naar Lise haar e-mail (lise.halverwege@gmail.com). Stel jezelf voor en (indien je natuurlijk blogt) stel je blog voor. Zo krijgen we toch een ideetje wie er allemaal meegaat! 

Ook moet je deze (KLIK) link invullen. Hier duid je aan welke dagen je allemaal kan. Zo krijgen we een overzichtje wanneer we het beste met elkaar kunnen afspreken. MAAR VUL ENKEL IN ALS JE 100% ZEKER WEET DAT JE KOMT!

Lise en ik zullen heel erg ons best doen om er een enorme leuke meeting van te maken en hopen dat jullie net zoals wij, heel enthousiast zijn over deze kerst-meeting! En wie weet, zien we elkaar dan wel!

Mijn liefde voor deze lensjes

17 november 2015

Ik denk dat het wel duidelijk is dat ik enorm veel van fotografie houd. Wanneer ik de kans krijg om foto's te trekken of erover te praten, komt de kneus in mij weer naar boven. Hoezeer ik van mijn geliefde camera houd, ben ik ook een enorme fan van foto's trekken met mijn Ipod. Er gaat geen dag voorbij zonder ik mijn camera of mijn Ipod in mijn handen heb genomen om een mooi moment vast te leggen (en voor al diegene die me volgen op insta, weten zij perfect wat ik bedoel.. hihi). 

Ik stond dan ook te springen van enthousiasme toen ik mijn pakketje vorige week binnenkreeg van MobileFun. Het pakketje bevat 3 kit-lensjes die je kan gebruiken voor je smartphone of dergelijke. En nu hoor ik jullie alvast denken: hebben we dit een paar maanden geleden ook niet voorbij zien komen? Dat klopt! Ik sprak al eerder over de fisheye, macro en breedhoeklens. Maar deze keer ben ik nog enthousiaster over het hele pakket en het resultaat! 


Vintage kleding is wel mijn ding

13 november 2015

De vakantie was nog maar net begonnen toen ik een lief berichtje kreeg van Lise. Ze stelde voor om samen lekker te gaan winkelen in onze lokale tweedehandswinkeltjes. Ik was enorm blij dat dit berichtje op mijn scherm verscheen en sprong van enthousiasme in de lucht. Natuurlijk wou ik dit super graag doen. En zo gezegd, zo werd er afgesproken. Enkele dagen later stonden we allebei rond te neuzen in de rekken van de winkels. Het was super gezellig, we hebben kunnen bijpraten en hebben enkele dingen kunnen scoren. Hier zijn dan ook enkele van mijn vondsten (want later komt er meer hihi)! 


Ik onderging vreselijke pijn

10 november 2015

Na het lange wachten wie de nieuwe K3 werd, vechten met de tijd om mijn huiswerk rond te krijgen, mijn baantje vol te houden en mijn vriend te zien (want ja, ik ben verliefd!), ben ik héél blij om eindelijk te zeggen dat er vanaf nu meer artikels online zullen komen. En deze keer zullen er meer dan 1 online verschijnen voor ik weer een tijdje afwezig ben.. oeps. Laten we vaststellen dat plannen niet echt mijn sterkste kant is. Nu ik ben gevallen en opgestaan, heb ik geleerd om alles op voorhand te doen en staan er heeeule leuke artikels ingepland! 

Na een gigantische drukke periode op school, kregen we vorige week de kans om even te ontspannen. Met andere woorden: de herfstvakantie was eindelijk daar. Ik stond geen minuut stil en heb met verschillende vriendinnen afgesproken en genoten van de schoolvrije-tijd! En wanneer je plezier hebt, vliegt de tijd zomaar voorbij. Het is gek om te beseffen dat de week vakantie nu alweer voorbij is. Ik baal er nog steeds een beetje van. Want na 1 dag weer achter de schoolbanken te zitten, verlangt mijn hartje weer naar de avonturen die ik vorige week beleefde. 

Een klein deeltje van dit avontuur heb ik vorige week vrijdag beleefd. Ik stapte de bus op richting Antwerpen en ging helemaal in m'n eentje, mijn tweede gaatje laten schieten. Want na lang smeken, overleggen en zagen bij mijn ouders, kreeg ik dan eindelijk de toestemming (na meer dan 3 jaar), om mijn oor opnieuw te laten decoreren. En wauw, wat vond ik het spannend.


Nu ben ik ook trendy

6 oktober 2015

Is de cactus trend eigenlijk nog steeds zo hoog? Of ben ik (zoals altijd natuurlijk), te laat? In ieder geval, IK HEB LIEVE, SCHATTIGE CACTI'S GEKOCHT. Nu ja, verkocht. Een paar weken terug, stond ik niet alleen met mijn vriendengroepje op de jaarmarkt maar ook met mijn scouts-groep. We verkochten lieve cactusjes om zo ons kamp naar Hongarije te sponsoren. Samen met een vriendin namen we ieders twee doosjes cactussen mee en trokken de straat op om ze te verkopen. En ik kan je zeggen dat mensen best wel onbeleefd kunnen zijn. Wauw. Maar ondanks af en toe die flauwe en gemene opmerkingen, hadden we een goeie verkooptechniek. We verkochten onze cactussen op een snel tempo en hadden ook nog de tijd om dolle pret te hebben op de jaarmarkt. Zelf kon ik het ook niet laten om een doosje te kopen. Want hoe lief zijn deze baby's??


Mijn geliefde sokken

2 oktober 2015

Als er iets is waar ik niet genoeg van kan krijgen: dan zijn het toch wel die gekke sokken. Mijn kleine obsessie is nu al serieus gegroeid, dat ik elke dag een ander gek paar kan aandoen. Bye bye effen, saaie sokken, helloooo nieuwe gekke liefdes. Het leek me dan ook leuk om enkele sokken te laten zien die in mijn mooie collectie mogen stralen. Om het niet al te chaotisch aan te pakken, doe ik het even per categorieën. Vandaag zet ik even mijn geliefde fruit/fast-food sokjes op een rijtje.


Vrienden laat je niet alleen

29 september 2015

Hier en daar is er op m'n blog voorbij gekomen dat ik mezelf echt wel gelukkig mag prijzen, met de vriendengroep die ik nu heb. De verschillende karakters die goed bij elkaar passen, bezorgen ons elke keer weer op nieuwe en gekke avonturen. Sommige avonturen die niet worden verteld en geheim blijven en waar we stiekem mee lachen, of andere avonturen waar we heel hard werken en die eigenlijk heel de wereld mag weten. Of zelfs beter: MOET weten. En vandaag heb ik zo'n avontuur voor jullie.

Mijn broer deed wat kunstig

18 september 2015

Toen m'n broer en ik even alleen waren in het appartementje aan zee, greep hij snel naar mijn camera en begon hij in het wilde weg foto's te maken. Ook begon hij mij te plagen met enkele foto's die ik nam voor mijn blog (HOEZO foto's nemen van je sokken voor een outfitpost is RAAR??). Al snel vermaakte ik me heel erg om te zien hoe hij artistiek de camera vasthield. Het begon met enkele foto's van de winkelstraat en daarna daagde ik hem uit om 'kunstige foto's' te maken. Hij begon al snel te giechelen en trok het hele appartement door, opzoek naar zijn 'kunstige inspiratie'. Of het nu echt een professionele fotograaf zou worden, geen idee.. maar de resultaten zijn wel onwijs leuk. En hé, af en toe mag ik toch ook eens een artikeltje toewijden aan mijn kleine, gekke broer hé?

Mijn liefdesverklaring voor Episode

15 september 2015

Ik herinner me het als de dag van gister. Het was een een hete, zondagnamiddag. Ik en m'n beste vriend liepen door de onbekende straatjes van Antwerpen. Het plan van die dag was een gezellige, oude platenwinkel te vinden. We wisten niet zo goed waar we moesten zoeken en kwamen dus al snel in zijstraten die we nog nooit hadden gezien. Even dacht ik dat we verloren waren gelopen (ondanks dat hij het heel hard ontkende en beweerde zijn weg te kennen.. ehh..). En wanneer we eindelijk een punt tegenkwamen dat we herkende, zag ik in de verte een winkeltje waar ik binnen wou. Zonder idee liepen we binnen de winkel en werden we opslag verliefd. 

We konden nog steeds niet geloven dat we op deze gave, tweedehandswinkel zijn op gebotst. Hij leek wel net uit de lucht gevallen. Nog nooit hadden wij van deze winkel gehoord. Doordat het lekker warm was, was onze verliefdheid nog net intenser. JONGENS, IK BEN VERLIEFD. Episode is één van de gaafste, mooiste, beste tweedehandswinkels die ik ooit heb gezien. Ennnnnn, ik heb dit op beeld voor jullie vastgelegd. Why? Omdat ik weet jongens, dat jullie helemaal gaan smelten en een gigantische crush gaan opbouwen. Of naja, verliefd worden hehe.

Outfit - Malo Les Bains in tweedehandsvorm

11 september 2015

Ik denk toch niet echt dat ik model ga worden hoor jongens. De laatste keer dat ik voor de camera stond, voelde een beetje ongemakkelijk. Maar misschien heeft dit ook te maken met het feit dat er duizenden toeristen stopten en mij aangaapte, om te zien wat ik nu eigenlijk aan het doen was? JA HOOR, ik heb een blog en vond het nog eens leuk om wat outfit foto's te schieten.. dacht ik, want het luidop roepen was nog even moeilijk haha. Oh en nog iets dat ik geleerd heb van deze soort-van-fotoshoot-ervaring in Malo Les Bains, is dat ik prachtige gezichtsuitdrukking kan maken.. als je de foto's ziet, zul je me wel snel snappen hehe. 

Vorige week vertelde ik dat er een outfit-artikel online ging komen, ennnnn hier is 'ie dan! Ik ben echt onwijs blij met de foto's die eruit zijn gekomen. Oké ja, sommige heb ik echt achterwegen moeten laten omdat mijn hoofd er echt te raar opstond (Lees: de verwarring van al die toeristen was ENORM groot), maar sommige die nog een beetje meevielen, vond ik het wel waard om er toch even tussen te stoppen (Lachen is toegestaan!!). En nog het leukste feitje van allemaal: de outfit is volledig tweedehands, yeah baby (op mijn mooie all stars na dan, ohhh en de coolste sokken evvaaahr). Benieuwdddd? 

Ik herleefde mijn grote passie

8 september 2015

Wat is er meer frustrerend dan geen tijd hebben voor 1 van je grootste passies uit te oefenen? Want als we heel eerlijk zijn, hoe graag we het ook doen, we moeten er echt wel de tijd voor vinden. En als ik nog is heel eerlijk ben: ik heb mijn teken-passie, belachelijk hard verwaarloosd. Als jullie mijn hoofd nu konden zien jongens, hij wordt enorm rood van de schaamte. En daar was dan nu echt de zomer perfect voor. De tijd die ik over had, spendeerde ik aan enkele kunstwerkjes. 'Omdat je daar in de vakantie opeens tijd voor hebt' in dit artikel liet lieve Myrthe haar tekeningen zien waar zij in de vakantie aan werkte (Check maar even want haar tekentalent is gewoon PRACHTIG, en het is ook gewoon een lieve meid jongens). Het leek me dan ook leuk om mijn werkjes te laten zien van deze zomer waar ik veel tijd en liefde in stak. Dus lieve Myrthe, deze is voor jou (oke wauw, nu lijkt het net of ik een liedje voor je ga zingen, hehe). 

Op bezoek in Malo Les Bains

4 september 2015

- Even een tekstje tussendoor. HOERA. Ik heb de 100 volgers gehaald (ehh, ja al een tijdje). Maar toen ik mijn dankbaarheid uitte op mijn instagram, was ik even vergeten dat ik het hier niet had gedaan. Thanks lieve, trouwe lezers. Natuurlijk laat ik dit niet voorbij gaan en komt er binnenkort iets online (Lees: als ik niet meer blut ben om iets onwijs voor jullie te doen). Dus nu alleen kan ik vele virtuele knuffels en lieve kusjes opsturen..... xxxxxxxxxx - 

Ken je het gevoel dat je eens in een stad wil verdwalen tussen de prachtige zijstraatjes? JA? Ik ook! Toen we op bezoek gingen naar een paar vrienden (en daar hoort die lieve Lise bij), kwamen we terecht in Frankrijk. En om een beetje specifieker te zijn, in Malo Les Bains. Voor we echt op bezoek gingen, besloten we eerst om gezellig een ijsje te eten. Maar de plek waar Lise zich bevond, had geen enkele ijskraampje staan. Daarvoor trokken we terug naar het centrum (want wij doen alles voor een ijsje haha) en kwamen al snel terecht in enkele zijstraten. Mijn fotografie-kriebels kropen heerlijk omhoog en ik kon het dan ook niet laten om foto's te nemen. Want wat is het daar zo mooi! Mijn papa werd ook getinteld door de fotografie-kriebels en samen schoten we een heleboel kiekjes. En die kiekjes laat ik jullie vandaag zien. Zodat jullie mee kunnen wegdromen, bij die heerlijke huisjes. Enjoy.

Dit was mijn zomer in polaroids

1 september 2015

BAM: vandaag is dan officieel het einde van mijn vakantie. De struggle van de schoolfoto's is vandaag enorm, jongens (want ik weet NOOIT wat ik moet aandoen!!). Gelukkig is het nog een lekkere chill-dag, waarbij we praktische informatie krijgen en daarna weer lekker naar huis mogen. Dus het echte back-to-school-gevoel, zal ik nog lang niet voelen. Maar dat is oké hoor. Laten we daarmee nog een weekje mee wachten? Of twee, drie..

Voor al diegene die me al een tijdje volgen, weten ze dat ik verliefd ben op mijn lieve polaroid  die ik van mijn lieve vrienden kreeg. De angst die ik toen had om mijn eerste rolletje (ehh, rechthoekje eigenlijk hehe) op te doen, is volledig voorbij. En weet je wat? Ik heb zelfs spijt dat ik niet meer foto's nam deze zomer. En hoe vet zou het dan zijn, dat ik aan de hand van mijn polaroid foto's laat zien hoe mijn zomer was? Dat is exact wat ik vandaag ga doen!

Afspraak in Nieuwpoort

28 augustus 2015

Ja hoor, voor mij is de vakantie ook op z'n einde gekomen. Of toch bijna. Morgen vertrekken we, na twee hele leuke weken aan zee, naar huis. En dan heb ik nog enkele dagen om mij mentaal voor te bereiden op de horror die mij staat te wachten: elke dag om 7 uur 's ochtends opstaan. Oké, nu overdrijf ik een beetje. Want ergens heb ik best wel zin in het nieuwe schooljaar, zeg maar? Dit jaar wordt mijn laatste jaar (nu ja, laten we dat hopen), en staan er heeeule leuke dingen te wachten. Droom maar lekker mee weg met de gedachten dat ik mag kiezen tussen een week naar Barcelona of Italië!!

But anyway, voordat school begint en ik naar de schoolbanken kruip (en dit kan misschien wel eens letterlijk worden), wil ik even in dit artikel al mijn leuke sfeerfoto's spammen die ik aan de zee maakte. Nee hoor!! Het zijn niet gigantisch veel foto's. Gewoon, enkele die mijn strenge selectie hebben doorstaan, om hier mooi op mijn blog te mogen pronken. Ben je er klaar voor? Hier komt ie:

De antwoorden op jullie vragen

25 augustus 2015

Oké, gisteren was het dus exact een maand geleden dat ik deze oproep plaatste op mijn bloggie. Het beantwoorden van de vragen bleef ik uitstellen. En dat brengt dan op mijn karaktereigenschap die iedereen in mijn omgeving ondertussen al goed kent: het uitstel-gedrag. Deze staat op nummertje 1 te blinken. Oh, en die wordt dan gevolgd door het slordigheid-gedrag, hehe. Maar vandaag zal ik al jullie vragen beantwoorden die jullie gesteld hebben. Oké, oké, genoeg intro voor vandaag (en stiekem ook omdat ik heel erg moe ben. En het regent hier aan het zeetje wat me een beetje, heel verdrietig maakt). Hier komt ie dan:


De wonderbaarlijke fisheye en macro lens

21 augustus 2015

Als liefhebber van fotografie, was de fisheye lens een gadget die ik echt wou hebben. Hij was tegenwoordig zo populair geworden dat ik hem een beetje afwimpelde. Maar toen ik de kans kreeg om hem te bestellen bij de HEMA voor een goed prijsje, twijfelde ik geen seconde. Het duurde niet lang voor ik mijn Ipod instel klaar had gemaakt om hele gave foto's te maken. Ik was meteen zo enthousiast, dat ik dit heel graag wou delen met jullie, de lieve lezers.


Hoera voor tweedehands-shoplogs

18 augustus 2015

Maandag was de dag dat ik helemaal los ging in de tweedehandswinkel. Voor ik deze zondag vertrok naar de zee, wou ik zeker nog eens een kijkje gaan nemen. Wie weet zaten er wel enkele leuke spulletjes bij die ik mee kon nemen op reis? En ja hoor. Je kan zeggen dat ik helemaal wild ben gegaan, want mijn karretje zat helemaal vol. Dit is dus deel 1. Wat ik vandaag aan jullie laat zien, is dus niet alles. Ik ben echt super excited om alles aan jullie te laten zien, want ik ben er zo mega blij mee.

P.S. excuseer mij voor het lelijke Simpsons-dekbed. Een cleane, witte dekbed staat op mijn to-do lijstje, maar die moet er nog even aankomen. Oh, en sorry voor al diegene die dol zijn op de Simpsons.

Short hair, don't care

14 augustus 2015

Woensdag ging ik langs bij mijn vaste kapster a.k.a, de beste vriendin van ons mama. Het is een schat van een persoon en ook de aller eerste kapster ooit die exact knipt wat ik vraag. Al jaren lang zijn wij klant bij huis en ook dit keer was dat het geval. Toen het mijn beurt was en ik zei dat het tot mijn schouders eraf mocht, begon ze al snel te huppelen van geluk. Lange haren knippen tot iets héél kort is en blijft 1 van de favorieten onderdelen van alle kapsters. Alleen denk ik dat ze net iets té enthousiast was en daardoor korter heeft geknipt dan ik wou. But i love it. Het is gewaagd, erg kort voor mijn doen en ik ben er helemaal verliefd op geworden. Dat ik er nu ook een stuk volwassener uitzie, is natuurlijk ook een pluspunt! (EDIT: of misschien toch niet. Dat mijn lieve tante binnenkwam en vertelde dat ik er jonger uitzie, bevestigd niet echt mijn idee van een volwassen-look)

Maar het zou geen echte bezoek zijn als er geen gekke dingen zou gebeuren. De beste vriendin van ons mama, geniet zo van het leven dat wanneer wij haar een bezoekje brengen, het altijd gek eindigt. Deze keer mocht ik dan ook met mijn jeugdbeweging skills, inbreken in haar tuinhuisje. De sleutel was zoek en ze wou al dagenlang haar gras afmaaien. Geen idee hoe ik het zou doen, begon ik eraan en eindigde ik met twee tangen en een schroevendraaier bij de deur. Met veel duwen, trekken en de gedachten dat het me echt wel moest lukken, kreeg ik het slot open en verscheen de grote grasmaaier voor mijn ogen. 

Ook leerde ze ons kennismaken met het spelen met energie en natuurdokters. Het was erg grappig om te zien maar ook super interessant. Ook beloofde ze dat wanneer ze langs ging komen, ze ons huis helemaal energie vrij ging maken van de vorige eigenaar. Super spannend! Wat vinden jullie hiervan? Let me know peeps en tot de volgende keer!

P.S. ik wil jullie ook nog eens een kleine herinnering brengen aan de Q&A oproep die ik een paar weken geleden plaatsten. Ik ben namelijk van plan om ze volgende week te beantwoorden. Dus als je nog iets wilt weten, stel me die vraag gerust!

De Liebster Award maakt mij een rebelse meid

11 augustus 2015

Oké, zo'n grote rebelse meid ben ik nu ook weer niet. Laat ik me even duidelijk maken. Toen ik enkele dagen op kamp zat, werd ik door lieve Britt genomineerd voor de Liebster Award. Superleuk en super gezellig. Maar aangezien ik hem 8 maanden geleden ook al heb ingevuld, zou de regel nu zijn dat ik hem eigenlijk niet meer mag doen. Normaal zou ik hiervan balen en reageren dat ik hem niet meer mag doen. Maar dat heb ik deze keer niet gedaan. Nope. Want vandaag, jawel, breek ik de regel en vul hem lekker in #RebelZijnIsFijn

Even bijpraten over die opgezwollen kaken

7 augustus 2015

Oké jongens, het lijkt wel of de dokters mijn schrijfkunsten hebben weggehaald. Dit is al de 5de poging om dit artikel te schrijven.. even in- en uitademen.. And let's try again:

Ik wil jullie allemaal zo hard bedanken voor de lieve reacties die jullie mij gaven op mijn laatste artikel. Misschien waren het voor jullie maar virtuele woorden, maar voor mij was het echt een opkikkertje. En dat had ik nodig. Toen ik eerder terug kwam voor kamp voor mijn operatie, kreeg ik te horen dat mijn lieve, lieve kat omver was gereden. Gelukkig leeft hij nog en loopt hij nu rond met zo'n lieve lampenkamp waardoor zijn wonde sneller zal genezen. Veel zin in die operatie had ik niet meer. Maar na een nachtje goed rusten, melde ik me toch aanwezig in het ziekenhuis voor de grote operatie. En voor ik het eenmaal goed besefte, lag ik op en bed, aftellend van 10 naar 1, met twee verpleegsters boven mijn hoofd.

Toen ik wakker werd en weer naar huis mocht, leek het al snel dat de na-effecten van de operatie fysiek en emotioneel veel zwaarder ging zijn dan ik dacht. Ik voelde me belabberd en leefde 5 dagen non-stop op ontstekingsremmers en pijnstillers. Echt helder kon ik dus niet meer denken. Maar nu een weekje later, afgekickt van de medicatie en minder opgezwollen kaken, voel ik me een stuk beter om weer voor jullie een heleboel artikelen te schrijven. Een echt eindresultaat kan ik jullie nog niet geven, aangezien die hamsterkaken nog té dik staan (misschien dat het niet zo hard opvalt op de foto? haha). 

Misschien zien jullie ook dat mijn kamer anders is dan normaal? Klopt! Ik kan jullie met veel vreugde vertellen dat ons klein, fijn gezinnetje weer is herenigd en we een nieuwe start hebben gemaakt op een gezellig appartementje. Hoe leuk is dit? Maar nu dit artikeltje eindelijk is geschreven en online gaat, kan ik weer rustig mijn bedje induiken en rusten. Ciao bella en tot volgende week!

Mijn laatste lach voor de operatie

28 juli 2015

De laatste keer dat jullie mij zo zien lachen. Nee, ik ga heus niet nooit meer lachen. En ja hoor, alles gaat prima met mij. Het is de manier waarop ik lach. Uh, nee dat ook weer niet.. Ik heb het over die operatie waar ik al eerder over vertelde. Morgen is die eindelijk zover. Mijn tweede en laatste operatie zal morgen gebeuren. Voor diegene die mij al langer volgen, heb ik mijn eerste operatie aan hun haarfijn uitgelegd. Voor al diegene die nu niet meer kunnen volgen en nog nooit hebben gehoord over mijn eerste operatie, hallo. 1 Jaar geleden liet ik een operatie doen die mij de aller eerste deur opende van vele andere stappen die ik moest ondergaan om een perfecte glimlach te krijgen. Maar ik leg het graag nog eens uit aan jullie.

Jij stelt de vragen, ik beantwoord ze

24 juli 2015

Hier ben ik dan: smekend, bedelend om vragen die jullie mij zouden stellen zodat ik die een lange tijd later weer kan beantwoorden. Oké, ik ga niet smeken, maar gewoon even lekker een oproepje plaatsen. Zo een oproepje dat mensen in de krant plaatsen als ze opzoek zijn naar een vriendin of vriend. Maar dan zonder vriend of vriendin.. en hier online (hoe gaaf zou het zijn als ik dit oproepje in de krant zou zetten? Ja hoor, daar gaat de concentratie..Lekker bezig). En toch... het zou een leuke challenge zijn, niet? 

Oké, oké. Even de concentratie terughalen.. Het is bijna een halfjaar geleden dat ik een q&a heb gedaan. En als ik eens terug kijk naar die antwoorden, merk ik al snel dat ik op korte tijd hard ben veranderd. Dus hier is mijn nieuwe, kleine oproep voor nieuwe vragen. Er hangt geen thema aan vast dus ga je gang, vraag maar raak. Hier eindigt mijn oproepje en bedank ik jullie alvast. Doeeeeei. 

Online bestellen gaat zoveel makkelijker

21 juli 2015

"Dit is dan mijn laatste polaroid die ik kan nemen.", "Ben je zeker zus?".. "Wacht, ik zal het eens testen en dat standbeeld eens fotograferen." Dit was het gesprek met mijn broer toen we gezellig zaten te eten op een terrasje. Als ik goed had geteld, was de foto die ik van mijn lekkere milkshake nam, de aller laatste foto. Aangezien mijn cijfer van wiskunde dit jaar ook niet echt zo gigantisch goed was, had ik dit moeten zien aankomen. De flits ging af, de polaroid maakte geluid en er kwam nog een aller laatste foto uit. Ja hoor, lekker bezig, Lobke. Nu had ik een overbelichte foto van iets waar ik nog van gehoord had.

Dat werd nieuwe polaroidfoto's gaan halen. Wist je dat je geen polaroidfoto's kan kopen in de winkel? Uh ja, ik wist dat dus niet. Ik ging naar de online site van de HEMA en vond daar wat ik nodig had. En even voor de lol dacht ik om eens wat rond te kijken, tot er wat andere spulletjes in mijn mandje belanden.. oeps. 

Eddy de bouwvakker zegt jullie vaarwel

17 juli 2015

Titels verzinnen is toch zo leuk (misschien moet ik niet als bouwvakker gaan, maar als titel-maker? Op elke situatie die ik zie plak ik zo een naam, gezellig). Maar hoi! Ik ben Eddy, Eddy de bouwvakker. En met mijn coole, blauwe werkuniform, vertrek ik maandag op kamp. De jaarlijkse periode dat ik een week wegga met vrienden van de jeugdbeweging, is eindelijk weer aangebroken. Ik ben zo, zo, zoooo enthousiast over dit kamp! De locatie waar we heen gaan en de komende dagen onze tent zullen neerplaatsen is gewoonweg prachtig. Het is een grote camping met een groot meer aan. Wat willen we nog meer??

Deze week zal ik dus afwezig zijn in het bloggerslandje. En die week daarna eigenlijk ook.. Ik heb aan enkele artikelen gewerkt die online zullen komen wanneer ik op kamp het klein kind uithang. Normaal komen we donderdag (30 juli) weer terug naar huis. Maar omdat woensdag (29 juli) mij een grote operatie staat te wachten, neem ik al afscheid van mijn grote groep de dag daarvoor. Wat en hoe de operatie zal zijn, vertel ik later in een ander artikeltje. Dat wil dus wel zeggen dat ik 2 weken niet zo heel aanwezig zal zijn om jullie leuke artikelen te lezen en te reageren. Verwacht dus maar na die 2 weken een heleboel reacties in jullie mailbox van mij! Ik haal dat allemaal wel in

*Edit: wat vinden jullie trouwens van de nieuwe lay-out van m'n bloggie? Oke ja, de vorige was niet zo lang gebleven en ik kan niet beloven dat deze lang zal blijven.. maar ik vind hem wel superleuk (en dat is toch het belangrijkste, toch?). En stiekem ben ik ook trots omdat ik een heleboel html en css codes heb gebruikt. Kleine overwinning voor mezelf.. HOERA!

Hierbij wil ik dus vaarwel zeggen en tot snel! Eddy de bouwvakker groet jullie!

De grote ruimte in mijn kleine bad

14 juli 2015

Ik weet het nog als de dag van gister. Het was een prachtige woensdag in mei, hoge temperaturen en één van mijn beste vriendinnetjes was die dag jarig. Ik was op weg met een vriend naar de prachtige stad Antwerpen om daar het perfecte kado te zoeken voor haar. En toen belande we in de Lush winkel. Een winkel waar ik nog nooit geweest was, maar een winkel waar ik snel verliefd op werd. Naast het kado dat we voor ons vriendinnetje kochten, kocht ik ook iets voor mezelf. 

En ja hoor, het lag nog steeds te pronken op de kast, wachtend tot ik eens een lekker bad zou nemen en dit kon gebruiken. En vorige week was dan eindelijk die dag. De dag dat ik besloot om een lekker koud bad te nemen en dit schatje in bad kon gooien. Mijn buik kriebelde van de zenuwen die ik had om te zien hoe dit pareltje zou verkleuren in het bad.

Nieuwe artikelen-die-online-komen-dagen

10 juli 2015

Dit artikel gewoon maar 'nieuw blogschema' noemen vond ik wat saai.. Snap je me? Zie hier de verandering die ik ga maken om het voor mij en voor jullie veel aangenamer te maken. Ik ga minder bloggen. En waarom is dit dan zoveel beter voor mij en voor de lezers, Lobke? Heel simpel: mijn artikelen zullen gewoonweg omhoog gaan met hun kwaliteit. Niet dat ik nu geen tijd in mijn artikelen steek, dat doe ik wel hoor (lees; voor 1 artikel werk ik soms tot midden in de nacht omdat ik maar blijf twijfelen over de kwaliteit ervan). 

Oké, ik kan ook vooruit gaan plannen. Maar laten we zeggen dat ik niet echt zo goed ben met plannen.. En orde in het algemeen.. Maar, met dit schema ga ik het mezelf leren en ga ik zo stapje voor stapje een zeer ordelijke toekomst tegemoet. Ja hoor, ik voel de enthousiasme om dit project voor mezelf te laten slagen! Nu dat ik minder ga bloggen, heb ik dus meer tijd voor creatieve artikelen en diy's (Lees nogmaals; ik doe mijn best. Heel erg mijn best..). Maar ook hier ben ik enthousiast over dus dat moet wel lukken. 

Nu de planning zelf. Het gaat niet zo ultra-hard veranderen hoor. Nu krijgen jullie drie artikelen per week van mij te zien. Dit gaat verminderen naar twee artikelen. Het eerste artikel komt online op dinsdag. En het tweede artikel komt online op vrijdag. Beide artikelen komen (normaal) online om 10u30. Dat leek me de beste planning. Zo zit er in de werkweek niet zoveel ruimte tussen elk artikel. 

Whooo, ik heb er zin in! Al moet ik wel toegeven dat dit ook een klein beetje pijn doet aan mijn hartje. Dus waarschijnlijk zul je af en toe wel eens een extra artikel online zien. Maar voor nu, wordt het maar twee keer per week. See you next week!

Kleine broers worden groot.. en verliefd

8 juli 2015

Het wordt tijd dat ik de gedachten van 'kleine broer' maar eens goed wegstop. Want jongens, mijn kleine broer is verliefd. Sinds enkele maanden heeft hij een vriendin en is hij zienbaar volwassener geworden door de relatie die hij heeft. Na lange tijd, bracht onze kleine weer happiness in ons huisje. Het lachen en fluisteren van die twee is gewoon aandoenlijk om te zien. En soms voel ik me net als een bezoeker die en dagje naar de zoo trekt om enkele apen te bewonderen die iets grappigs doen. Of het een echte relatie is? Dat heeft tijd nodig. Voorlopig zitten ze nog in de aller eerste fase: de wij-plakken-heel-de-tijd-aan-elkaar fase. Leuk om te zien hoor, soms een klein beetje irritant. Maar ach, ze zijn verliefd, wat doe je eraan? 

Maandag was onze kleine jarig en trokken we met heel het gezin (en vriendin natuurlijk, die laten we tegenwoordig niet meer thuis zitten), naar Mechelen. Superleuk stadje waar ik vele leuke en gezellige winkeltjes tegenkwam. Daar kreeg ik ook de kans om de mooie liefde van deze twee op beeld te zetten. Waarschuwing: smeltgevaar is hier mogelijk aangezien de liefde van hun twee zo overduidelijk schattig is. Het maakt me zelfs bijna jaloers dat ik geen liefje heb waarmee ik eens lekker plakkerig kan doen. Dus hou je ooh-momentje maar al klaar.. hier komt -ie!

Ik beken schuld

6 juli 2015

Jongens, ik beken schuld. Niet dat ik een moord heb gepleegd ofzo hoor. Haha, oké, gedaan met die mopjes, Lobke. Het is al en tijdje geleden dat ik iets van mij heb laten horen. Het is ook een tijdje geleden dat mijn examens erop zitten. Maar om direct weer te bloggen en van de daken gaan schreeuwen dat ik klaar met school was, dat ik over mocht naar mijn laatste jaar en de vakantie nu echt kon beginnen .. nee, nope, nooit, never. Mijn zekerheid zakte bij elke examen die ik aflegde waardoor het zelfs zo ver kwam dat ik een examen niet volledig heb kunnen afwerken. En dat was niet echt oké van mezelf.

Dus ik stelde het uit. En stelde het nog langer uit. Maar ik kan jullie met een gerust hart vertellen dat ik zeker mijn a-attest in handen mocht nemen en over mag naar mijn laatste jaar. Mijn voorgevoel stelde me niet teleur waardoor ik best baalde van mijn resultaten die ik kreeg. Ze waren mooi, maar niet zo mooi wat ik had gehoopt. Maar ik leg me erbij neer en geniet van een welverdiende vakantie. 

Ook is mijn wereld een beetje op z'n kop gezet door wat privé problemen. Laten we zeggen dat de 'happy family' niet meer zo 'happy' is. Oké, nee dat klonk te donker. Laat ik het in 1 adem zeggen. Mijn ouders gaan voor een tijdje apart wonen wat voor een beetje spanningen zorgt. Veel tranen zijn er (nog) niet gerold en ook wil ik geen 'ik ben er voor je' horen. Niet dat ik het niet lief vind, dat vind ik wel. Maar ik wil het gewoon even vergeten, opzij zetten en hier sterker uitkomen dan hoe ik aan deze ellende begon. 

Oké, nu misschien wat meer happiness op mijn blog. Ik ben volop bezig met nieuwe ideeën en heb er GIGANTISCH veel zin! Houd je dus maar vast aan de takken van de bomen en maak je borst maar nat. En tot zover mijn kennis van zegswijzen, haha. Mijn blog zal dus een grote positieve sfeer worden waar ik al mijn liefde en summer feelings in ga steken de komende maanden. Leuk, leuk, leuk allemaal! 

Hierbij eindig ik mijn lange schuldbekentenis en zeg ik vaarwel en tot snel! Oh trouwens, proficiat aan al diegene die geslaagd zijn en afgestudeerd zijn! 

Even klungelen met een nieuwe tekenstijl

12 juni 2015

Ola amigo's! Wie mij volgt op instagram (ja, ja, even lekker mijn account spammen, hihi), heeft deze foto zeker al voorbij zien komen. Een tijd geleden, had ik mezelf voorgenomen om wat meer creatieve momenten in mijn leven te roepen. Zo van die creatieve momenten waar je eens lekker klungelt en uitprobeert met verschillende stijlen. Ik wou een eigen tekenstijl ontwikkelen waar ik zo beroemd mee kan worden. Haha, grapje. Nee. Ik wou een stijl ontwikkelen waarvan mensen al snel konden zeggen dat het typisch mij is. Iets dat ik alleen maar kan tekenen, snap je? Het leek me dan ook even leuk om mijn instagram hierbij op te frissen om zo al mijn tekeningen daarop te kunnen delen. Ik heb er al zoveel zin in. 

Dit weekend gaat het voor mij druk worden, want mijn eerste examen zal ik in het Frans afleggen. En daar ben ik nu net verschrikkelijk slecht in. Tussen het studeren door ga ik zeker nog een paar tekeningen maken die ik dan ook hier even gezellig op mijn blog kan laten zien. Zo zet ik toch al mijn eerste stapjes om mijn blog creatiever te maken. Wens me succes meiden! Ik zal het nodig hebben. 

Een kleine school en blog update

10 juni 2015

Oke, voor heel even dacht ik dat ik gek ging worden. De examens staan echt binnen enkele dagen al voor de deur en ik kon de tijd niet vinden om te studeren. Ook heb ik mijn blog zienbaar een beetje verwaarloosd. Dit kwam niet omdat het niet goed gaat met me, want het gaat namelijk wel goed hoor jongens, haha. Nee, vandaag was de dag dat we onze GIP-presentatie moesten brengen. Een geïntegreerde proef, om het zo maar even te zeggen. Voor mijn hoofdvak Mode, moesten we een middeleeuwse mouw nabootsen. We startten enkel met de basis patronen en moesten zelf maar even uitzoeken hoe we dit het beste aanpakte. Er was dus heel veel techniek nodig van de vorige jaren, en die leek ik nu even net toch te vergeten zijn. Complete black-out dus. Als dat niet genoeg was, moesten we daarnaast nog even een creatieve mouw ontwerpen en uitwerken op iets 'creatiefs' voor het vak Creatie (snappen jullie mijn gekheid-momentje? ha) 

Gelukkig kreeg ik net alles op tijd af en stond ik klaar om mijn presentatie te brengen aan 'de jury' (mijn leerkrachten mode en creatie) en aan mijn klas. Ik was zenuwachtig maar kon tegelijkertijd ook huilen van geluk dat het einde eindelijk in zicht was. Nu kan ik me weer even focussen op de examens en op het bloggen. Veel tijd heb ik niet meer, want ik begin volgende week maandag al. Hierdoor zal het af en toe wat stiller zijn op mijn blog en zullen er dus niet veel artikelen online komen. Ik zeg het maar even zodat jullie dit weten, hihi. 

Uh, ja. Ik denk dat ik alles heb gezegd dat ik moest zeggen. Oh, voor al diegene die al aan het studeren zijn voor hun examens, proeven, tentamens,.. heel veel succes! En uh, nu stop ik met paten en neem ik afscheid. Doeiii.

Mijn twee schatjes van Polen

8 juni 2015

Voor diegene die het al wisten, ben ik ongeveer 2 maanden geleden naar Polen geweest en heb ik daar enkele souvenirs gekocht die ik zeker ging laten zien aan jullie. Voor al diegene die het nog niet wisten, uh, nu wel, haha. Hier, hier en hier kon je mijn foto verslag lezen van mijn week in Polen. Ik mis het zo erg dat ik echt elk moment terug zou willen gaan. Als ik ooit een tweede kans krijg, grijp ik die met mijn beiden handen. Maar dus, even terug naar het onderwerp van vandaag. Op de laatste dag kregen we in een stad de keuze om ook enkele winkeltjes te bezoeken. Supergezellig dus, want iedereen nam een souvenirtje mee naar huis. Ik nam een paar sokken mee (die helaas nu in de was zitten, maar ik beloof dat ik ze nog eens laat zien!) en deze twee schatjes. You ready? 

Een tweedehandsoutfit is oke

3 juni 2015

JA, IK KAN WEL IN DE LUCHT SPRINGEN VAN BLIJDSCHAP. Uh, haha sorry. Nee maar even serieus jongens. Vandaag staat alweer een outfit-artikeltje op mijn blog. Hoe leuk? Het poseren voor ons papa gaat iets minder vlot dan het vragen of hij even foto's wil nemen. Maar dit zorgt ook voor een gezellige quality time. Deze keer is de outfit helemaal tweedehands! Uh, op de schoenen na dan. Helaas gingen mijn tweedehands, zwarte schoentjes kapot en liggen ze nu bij de schoenmaker te wachten op mij om ze vandaag te gaan halen! Ook is dit een andere outfit dan sommige van jullie misschien hebben zien voorbij komen op mijn instagram. Mede door die schoentjes en ook omdat die andere trui in de was zit, oeps haha. Dussssss vandaar, een nieuwe, andere, maar heel geliefde outfit! Let's take a look, shall we?

Een wachtzaal vol verhalen

1 juni 2015

Ik wandelde binnen in een wachtzaal vol mensen. Rustig zette ik me neer naast mijn ouders en hoorde de wind hard blazen door het openstaande raam. De bomen gingen fel heen en weer en ik concentreerde me op de beweging. In mijn ooghoek zag ik een vrouw die half aan het slapen was. Maar wanneer er een zacht mee-huil-liedje opkwam, werd ze heel emotioneel. Net alsof ze door een vreselijke breuk is gegaan. Naast mij zat een andere vrouw die lief lachte. Maar tegelijkertijd mijn outfit bestudeerde en zeer nauwkeurig afkeurde. Ze keek weer snel naar het scherm van haar gsm die haar leven even leek te beheersen. Het leek ook zelfs of ze te druk bezig was om zich zorgen te maken over de andere personen. Nee hoor, de eerstvolgende die binnenkwam, onderging ook haar vieze-outfit-afkeurende blik. 

Schuin over mij zat een lief omatje met haar klein zoon. Het jongetje zat hevig te hoesten en zijn oma greep hem nog eens goed vast. Ze keek bezorgd maar straalde veel liefde uit. Onze blikken kruiste elkaar en ze lachte vriendelijk naar mij. Zelfs het jongetje zwaaide even. Ik probeerde m'n concentratie terug op het geruis van de bomen te leggen tot het werd verstoord door gegiechel en gezang. De kleinzoon werd even aangespoord om zijn noten te herhalen voordat hij straks zijn examen moest doen. Heel lief zaten ze met elkaar te lachen en te zingen alsof niemand hen kon horen. En het stoorde helemaal niet. 

De vrouw die half inslaap viel werd wakker en raakte geïrriteerd. Bij het minste plezier dat ze hoorde, deed ze een diepe zucht. Maar niemand trok zich daar iets van aan. Toen ik mijn blik weer focuste op het jongetje en zijn oma, belande ik mee in een discussie over zakgeld. Na lang zagen, kreeg het jongetje wat hij wou, maar moest hij het natuurlijk eerst zelf natellen. Door het heerlijke accent van zijn oma, kon je weten dat ze van Nederland was. Ik lachte mee met het gegiechel van die twee en betrapte mezelf op het zacht meezingen van de liedjes. Ik vergat zelfs dat ik ziek was. Al snel onderbrak de dokter deze concentratie door mijn naam hard door de wachtzaal te roepen. Maar voor ik de deur dicht deed, kreeg ik een lieve lach en een zwaai van het geweldig duo.

Lovali krijgt een nieuw jasje

29 mei 2015

Ik denk dat de meeste het wel gemerkt hebben en hoef ik eigenlijk hier niet echt een artikeltje over te schrijven. Maar dat ga ik toch lekker doen, hehe. Voor diegene die het nog niet opgevallen zijn; jongens, mijn blog heeft een nieuw jasje gekregen! Uh, niet zo'n heel nieuw jasje, maar toch. Er zijn enkele dingen die ik veranderd heb en waar ik zo blij mee ben. 

Laten we beginnen met de grotere foto's. Eerst en vooral wil ik Britt heel erg hard bedanken voor het helpen hiermee. Credits gaan naar jou meid. Ik heb hier enorm lang mee geklungeld en vond het echt een heel gedoe. Gelukkig kon Britt me helpen en heeft ze het zo even opgelost. Superlief toch? 

Daarnaast heb ik ook een nieuwe header. Ik vond het wel leuk en lief met die wolkjes op de achtergrond. Ja, het zijn wolkjes. Nee, helaas, je kan ze niet echt goed zien hé? Balen! Maar toch vond ik het echt iets hebben. Lekker creatief hé. Dat is dan ook meteen het volgende puntje. Mijn thema die wat gaat veranderen. Ik blijf nog steeds een persoonlijke blog, maak je daar maar geen zorgen over. 

Nee, even serieus jongens. Ik wil heel graag wat meer creatieve onderwerpen behandelen en online gooien. Net zoals die tweedehands dingen. Af en toe zullen er nog wat andere onderwerpen en artikels erdoor komen, maar hé, dat maakt het juist leuk toch? Ach, we zien wel wat er gebeurd. Maar nu weet je alvast dat ik meer die richting op wil gaan. Sorry voor alle lezers die dit niet zo'n interessante onderwerpen vinden!

Ook zijn mijn 'About' en 'Contact' pagina's veranderd. Ik heb even lekker snel en spontaan een nieuw tekstje geschreven en ben er eigenlijk toch wel heel trots op. Hihi. En nu dan echt het aller laatste puntje: mijn nieuwe foto. Deze werd onverwachts (uh, wel, ik schrok toch een beetje toen ik de fotografe zag) genomen toen ik aan het dansen was met de hoed van mijn vriend op. Ik ben zo verliefd op die hoed en op de foto (ookal is die een heel klein beetje raar, hehe), dat ik hem wou gebruiken als nieuwe foto. Helaas heeft die hij de hoed in Parijs gekocht.. En hier start dan mijn zoektocht naar een look-a-like hoed! JOEPIE!

Oh en nog even, excuseer mij voor die vettige vet-plekken op mijn computer. Oeps, hihi. Voortaan minder chips eten als ik op de computer zit.

Mijn flesje Daisy Dreams

27 mei 2015

Hoi, hoi, hoi! Ja hoor, hier is die dan eindelijk! Het juiste flesje is eindelijk in mijn bezit! Voor al diegene die mijn vorig artikel gemist hebben; laat ik zeggen dat het een moeilijke taak was om dit schatje mee naar huis te nemen. Ik kwam niet thuis met het flesje 'eau de toilette' maar met een douchegel. Heel erg stom van mij en ik baal er echt nog steeds van. Hoe kon ik dat nu over het hoofd hebben gezien? Ach, gelukkig kon ik twee dagen later terug met ons papa en verwisselde we de douchegel met de 'eau de toilette' fles. En na een lang avontuur, had ik eindelijk wat ik wou, YES!

Mijn vrienden voor de lens

25 mei 2015

Afgelopen vrijdag was het feest op onze school. We werden aangespoord om te gaan lopen en zo geld in te zamelen voor de cacaoboeren. Onze groep was meteen enthousiast en schreven zich in. Toen de laatste schoolbel ging, stond iedereen klaar om te starten. We hadden ook nog eens geluk met het weer. De zon stond recht boven ons, hard te schijnen. Daardoor werd het lopen ietsjes moeilijker, hehe, voor mij toch. Ik zal maar zeggen dat ik dringend terug aan mijn conditie moet gaan werken.

Daarna ben ik snel over huis gegaan om me op te frissen en gewapend met mijn camera, stond ik daar terug om mijn twee vrienden aan te moedigen die nog een paar liedjes gingen brengen. Ik kan jullie echt zeggen dat ik supertrots op ze ben omdat ze het supergoed hebben gedaan. Natuurlijk gingen we nog niet snel naar huis en bleven we even hangen op de speelplaats van onze school. We genoten van de muziek die werd gespeeld door djembe-mannetjes (hoe noem je zo iemand? haha) en hebben ook genoten van een meid die prachtig kon zingen.

Dit moment was het ideale moment om eens foto's te nemen van mijn vrienden. Het zijn er niet veel, maar ik vind ze wel superleuk. De sfeer in de foto's zit er helemaal in en het was echt een hele fijne start van een welverdiende (al zeg ik het natuurlijk zelf), verlengd weekend.

Bedankt aan zoveel lieve volgers op Bloglovin

22 mei 2015

Wauw. Zonder enig besef te hebben op hoeveel de teller stond van de volgers, schrok ik me een paar dagen geleden echt een hoedje. Al meer dan 70 volgers? Wauw. Ik heb echt geen flauw idee wat ik hierop moet zeggen. Ik ga jullie dan ook niet belasten met een speech die ik even uit mijn duim zuig en zo vertel wie ik allemaal wil bedanken. Haha, nee. Ik ga het kort en bondig maken door jullie allemaal te bedanken.

Dus, bedankt dat jullie mijn rommelige artikels lezen, dat jullie mijn gedachtes op dit kleine web lezen, dat jullie mijn kleine plekje op dit web bezoeken. Bedankt voor al jullie lieve reacties die ik kreeg, voor alle lieve mailtjes die ik kreeg en voor alle positiviteit die rondhangt op mijn blog. Bedankt om mij zo goed te laten voelen, om mij elke dag te laten lachen en om mij te steunen wanneer ik het even moeilijk heb. Bedankt om mijn vriendin te zijn. Want ja, jullie zijn voor mij allemaal vriendinnen waar ik elke keer mijn verhaal aan kwijt kan.

Van mij allemaal een mooie lieve roos voor jullie en nog een hele fijne dag en een heel fijn weekend toegewenst. Hehe, heb ik nu toch even een kleine speech gegeven.

Antwerpen gaf mij wijze lessen

20 mei 2015

Vorige week woensdag ging ik voor het eerst na een lange tijd weer eens winkelen in een gewone winkel. Ja, een gewone winkel. Geen tweedehands dus. Het dagje was bedoeld om even rustig quality time te hebben met mezelf. Gezellig enzo. Nope, nope, nope. Alles ging die dag fout, en dan bedoel ik echt alles. Het leek wel even of het geluk die aan mijn zijde stond, weer helemaal verdween. Alsof het leven mij even wou zeggen dat het toch nog even mis kan gaan en dat ik even lekker met mijn twee voetjes op de grond moet blijven staan.

Outfit foto's in het kleine Lillo stadje

18 mei 2015

Mijn hart klopte als zot toen ik naar mijn papa de vraag toewierp of hij eventueel outfit foto's van mij wou nemen. Hopend zonder enige verklaring dat hij akkoord zou gaan en het gewoon even wou doen. Nee hoor, bijkomende uitleg was dus verplicht. En daar in het stadje Lillo, op een heel klein terrasje, vertelde ik mijn ouders dat mijn grote liefde en hobby bloggen was. Mijn hart klopte in mijn keel voor wat ze gingen zeggen. Mijn papa was enthousiast en wou snel foto's nemen en mijn mama was zeer benieuwd hoe alles zo in zijn gang ging. 

Daar stond ik dus, gespijkerd aan de grond, zoekend naar een balans om mijn evenwicht te bewaren. Mijn papa zat geknield op de grond voor me met mijn fototoestel in zijn handen, foto's van mijn outfit te nemen. Ik was zelf heel enthousiast om eindelijk eens een outfit op mijn blog te kunnen posten, maar tegelijkertijd voelde het ook nog een beetje onwennig aan. Maar kijk eens naar de superleuke resultaten! Samen worden we nog een top-team!

Wat ik van mijn lieve vrienden kreeg

13 mei 2015

Hei, hoi, hello! Vandaag sta ik te springen om dit bericht te schrijven voor jullie. Mijn liefde voor mijn nieuwe hebbeding is TE groot om zomaar weg te stoppen. Wacht, laat me het even duidelijk uitleggen. 

Natuurlijk had ik voor mijn lieve vriendengroep ook een feestje georganiseerd. Het was een cocktail party. Superleuk en super fancy dus. Met enkele vrienden ging ik nog even winkelen voor een beetje drank te gaan halen en besloten we ook even om een thema op mijn feestje te plakken. De zon scheen, er waren cocktails, dus het thema zomer/toerist/vakantie kon dus helemaal niet ontbreken. 

Mijn creatieve verjaardagscadeaus

11 mei 2015

Aller eerst, voor ik aan dit nieuwe artikel begin; Dag mams en paps, fijn dat jullie mijn blog lezen. Uh, denk ik toch? Haha! Sinds dit weekend heb ik het eindelijk over mijn lippen gekregen om te vertellen wat ik graag doe, bloggen! Schrik voor hun reactie, reageerde ze allebei heel leuk en enthousiast. Zo stonden ze ook snel achter mijn grote liefde voor het bloggen en namen snel een kijkje op mijn blog. Ook heb ik samen met mijn lieve paps outfit foto's kunnen nemen. Ja, echte outfit foto's die binnenkort op mijn blog online komen! Superleuk toch?

Maar nu even waar het echt om draait, mijn verjaardagscadeaus! Zoals jullie hier konden lezen, stond er dit jaar geen geld op mijn verlanglijstje, maar echte creatieve spulletjes. Sommige dingen die ik nodig had, en sommige dingen die wel fijn zouden zijn moest ik ze krijgen. Vandaag laat ik jullie dan ook zien wat mijn lieve familie mij gegeven heeft. En ik kan je vertellen dat ik erg excited ben over mijn nieuwe liefdevolle spullen. Ik voel me nu net als een echte kunstenaar.

Mijn reis naar Polen: deel 3

8 mei 2015

Ik ben echt een warhoofd. Alles in mijn hoofd is een grote chaos. Daarom had ik niet op voorhand mijn laatste verslagje van Polen gemaakt. Dom, dom, dom. School werd gisteren net even iets te veel waardoor ik geen tijd meer vond om nog even dit artikel te schrijven. Ach, beter laat dan nooit, toch? Haha! Maar dus; dit is het laatste verslagje van mijn reis naar Polen. Ik kan natuurlijk nog heeeeeel veel meer vertellen, maar dan wordt het een klein beetje too much, hehe. Ook kreeg ik weer op mijn tweede deel zo veel lieve reacties net als op mijn eerste deel. Dit verslagje zal wel iets korter zijn dan normaal, maar met even veel leuke sfeer foto's! Dus stoppen met praten en snel beginnen!

Mijn reis naar Polen: deel 2

6 mei 2015

HOERA! Vandaag komt mijn tweede deel online van mijn reis naar Polen. Aangezien er superleuke reacties zijn gekomen op mijn eerste deel, ben ik super enthousiast om dit tweede deel voor jullie te schrijven. Dank jullie allemaal voor die lieve reacties! Zoals ik vertelde, ging ik vandaag wat meer vertellen over Auschwitz. Daarom dat dit deeltje ietsje langer wordt dan het vorige. Uh, ietsje veel langer haha! Daarom genoeg gepraat, en gewoon gaan!

Mijn reis naar Polen: deel 1

4 mei 2015

Hoi hoi hoi! Ja hoor, eindelijk is mijn reisverslagje van Polen hier. Deze week ga ik dan ook helemaal inwijden aan het mooie, prachtige land en verdiep ik mijn terug in de week die heel mijn leven op m'n kop heeft gezet. Dat wil dus zeggen: hou jullie vast want ik ga gewoon lekker veel verhalen en foto's spammen! Om alles om te gieten in 1 verslagje, uh was zeer moeilijk. En uh, gewoon onmogelijk, haha. Daarom ga ik het ook zo interessant mogelijk houden zodat jullie mijn 3 artikels met plezier zullen lezen deze week! Maar even genoeg gepraat, want er komen nog een heleboel woorden jullie kant op. Succes meiden, haha!!

17 dingen die ik wil doen voor ik 18 word

27 april 2015

Hoi amigo's! Na een goeie twee weken rust (uh, halve rust met schoolwerk enzo) ben ik er weer. Ik zit vol met ideeën en kan niet wachten om ze allemaal gezellig uit te werken! Ook is het Polen verslagje onderweg en ben ik echt zo benieuwd wat jullie er van vinden! Ik word steeds opnieuw excited wanneer ik de foto's zie, haha! En voor ik die aan jullie laat zien wil ik nog even een klein lijstje delen. 

2 Weken geleden ben ik 17 jaar geworden en heb het superleuk gehad. Ik heb enorm veel lieve berichtjes gekregen van mijn vrienden, familie en natuurlijk van alle lieve lezers! Bedankt allemaal! Daarnaast ben ik nog even gaan shoppen met mijn kleine broer en kon mijn dag niet stuk. Uh, ja, er staat dus ook nog een shoplogje te wachten voor jullie, HOERA! 17 Jaar worden was eigenlijk niet zo heel speciaal. Het was een gewoon dagje waar ik lekker alles mocht doen wat ik wou, zonder dat er raar naar me werd gekeken. Super gezellig dus! En daarom heb ik een lijstje gemaakt met 17 dingen (snap je hem? haha), die ik absoluut wil doen voor ik 18 word. 
Dus hier komt ie: 

Hieperdepiep hoeraaa

14 april 2015

Wauw, wauw, wauw en wauw. Ik ben nog geen 2 dagen terug van Polen en word al overstroomd met alle lieve verjaardagsberichtjes. Ik ben een klein beetje sprakeloos van alles geworden. De week in Polen hebben we zoveel over ons heen gekregen en werden we van hier tot daar geschud. En doordat we ook weinig tijd kregen om alles rustig te verwerken, komt het besef allemaal nu een klein beetje. Uh, een klein beetje veel. Werken voor mensen die het echt nodig hebben in een vreemd land, dat doet wat met je. Ik kan echt zeggen dat het me helemaal veranderd heeft.

Maar nu even genoeg over Polen, want binnenkort ga ik al genoeg spammen met foto's en verhalen, be prepared, haha! Vandaag is dus mijn verjaardag jongens! Ik mag vandaag 17 kaarsjes uitblazen op mijn pizza (Ja pizza, een taart is té gewoon, haha). Ik ga van vandaag een gezellige dag maken met mijn lieve ouders, mijn kleine, lieve broer en al mijn vrienden en familie die af en toe eens bellen of een berichtje sturen. Gezellig toch? Vandaag worden er ook geen cadeautjes geopend, want die krijg ik allemaal wanneer de hele familie samen is. Joepie!

Tot hier mijn spontaan verjaardagsartikel, en nu maar even genieten van het goede weer en al mijn liefhebbende mensen rondom mij. Ik wens jullie dan ook een hele fijne 14 april toe en geniet nog allemaal van jullie vakantie. Ciao amigo's!

Oh, even nog een klein applausje voor mijn o zo mooie bewerkte foto, haha! Zie je de sterretjes subtiel op de achtergrond? Dit is gewoon meesterwerk, hihi. 

Een prachtig gast-artikel van die lieve Britt

11 april 2015

Zoals beloofd is er vandaag voor jullie een gast-artikel. Ik vind hem prachtig en hopelijk jullie ook. Ik wil die lieve Britt nog eens bedanken voor de tijd die ze maakte en voor het schrijven en verwoorden van creativiteit in dit artikel! Bedankt Britt!

Iedereen bezit over een bepaald talent waarbij zijn hart een sprongetje de hoogte in maakt bij het denken eraan. Ik geloof er trouw in dat iedereen over zoiets bezit. Die bepaalde kijk dat mensen geven op iets simpels, kan zich ontplooien tot een meesterwerk. Een nieuwe Picasso. Iedereen is creatief. Iedereen heeft iets in zich wat zich kan uiten tot een creatie die niemand hun na kan doen. Ik geloof niet in mensen zonder talent, want dat is als Britt die zonder haar spiegelreflex kan. Dat bestaat niet. Ondenkbaar.

Ik zie het brein van Lobke als één grote speeltuin. Waar kleuren zich vermenigvuldigen in de meeste pakkende combinatie's. Kleurpotloden zijn vertrouwd en vormen een vast deel van haar lichaam die ervoor zorgen om haar manier van denken vast te leggen op papier. Haar eigen creatie's die typisch Lobke zijn. Simpele verf spetters worden een kunstwerk op een wit blad. Althans, zo zie ik het. Wat mij betreft is er een speciaal mechanisme in haar hoofd. Een wieltje in een heus draaiwerk dat bij mij ontbreekt. Het wieltje dat de verbinding is tot creativiteit en van elk simpel iets een kunstwerk maakt. Dat bezit ik niet.

Het is niet altijd rozengeur en maneschijn, want er zijn genoeg mensen die zich zullen herkennen in momenten dat een simpele ananas niks weg heeft van een ananas. Er op papier enkel een cirkel staat met uitsteeksels, die er maar levenloos uitziet. Nier zoals de meesterlijke ananas die je in gedachten had te creëren. Het is het idee dat telt. De poging tot een omzetting van emotie's naar kunst op papier.

Ik zie mezelf meer als een toeschouwer van al die hersenspinsels. Ik geniet van al dat moois dat vloeit uit mensen hun handen of gedachten. Dat geeft mij het sprongetje van blijdschap. Want ookal bezit ik niet over het snuifje elfenstof dat het hele creatieve gebeuren in gang zet. Het wordt wel geprikkeld. Er zal altijd wel een persoon moeten zijn die simpele doodles, foto's, zinnen de hoogte in prijst. Want elke tekening heeft een verhaal. Er zijn personen nodig om dat verhaal te kunnen zien, al dan niet op een geheel andere manier dan de kunstenaar in kwestie als verwachting had.

En dat, daar is ook voor een deel creativiteit nodig. Maar dat wordt soms vergeten.