Even klungelen met een nieuwe tekenstijl

12 juni 2015

Ola amigo's! Wie mij volgt op instagram (ja, ja, even lekker mijn account spammen, hihi), heeft deze foto zeker al voorbij zien komen. Een tijd geleden, had ik mezelf voorgenomen om wat meer creatieve momenten in mijn leven te roepen. Zo van die creatieve momenten waar je eens lekker klungelt en uitprobeert met verschillende stijlen. Ik wou een eigen tekenstijl ontwikkelen waar ik zo beroemd mee kan worden. Haha, grapje. Nee. Ik wou een stijl ontwikkelen waarvan mensen al snel konden zeggen dat het typisch mij is. Iets dat ik alleen maar kan tekenen, snap je? Het leek me dan ook even leuk om mijn instagram hierbij op te frissen om zo al mijn tekeningen daarop te kunnen delen. Ik heb er al zoveel zin in. 

Dit weekend gaat het voor mij druk worden, want mijn eerste examen zal ik in het Frans afleggen. En daar ben ik nu net verschrikkelijk slecht in. Tussen het studeren door ga ik zeker nog een paar tekeningen maken die ik dan ook hier even gezellig op mijn blog kan laten zien. Zo zet ik toch al mijn eerste stapjes om mijn blog creatiever te maken. Wens me succes meiden! Ik zal het nodig hebben. 

Een kleine school en blog update

10 juni 2015

Oke, voor heel even dacht ik dat ik gek ging worden. De examens staan echt binnen enkele dagen al voor de deur en ik kon de tijd niet vinden om te studeren. Ook heb ik mijn blog zienbaar een beetje verwaarloosd. Dit kwam niet omdat het niet goed gaat met me, want het gaat namelijk wel goed hoor jongens, haha. Nee, vandaag was de dag dat we onze GIP-presentatie moesten brengen. Een geïntegreerde proef, om het zo maar even te zeggen. Voor mijn hoofdvak Mode, moesten we een middeleeuwse mouw nabootsen. We startten enkel met de basis patronen en moesten zelf maar even uitzoeken hoe we dit het beste aanpakte. Er was dus heel veel techniek nodig van de vorige jaren, en die leek ik nu even net toch te vergeten zijn. Complete black-out dus. Als dat niet genoeg was, moesten we daarnaast nog even een creatieve mouw ontwerpen en uitwerken op iets 'creatiefs' voor het vak Creatie (snappen jullie mijn gekheid-momentje? ha) 

Gelukkig kreeg ik net alles op tijd af en stond ik klaar om mijn presentatie te brengen aan 'de jury' (mijn leerkrachten mode en creatie) en aan mijn klas. Ik was zenuwachtig maar kon tegelijkertijd ook huilen van geluk dat het einde eindelijk in zicht was. Nu kan ik me weer even focussen op de examens en op het bloggen. Veel tijd heb ik niet meer, want ik begin volgende week maandag al. Hierdoor zal het af en toe wat stiller zijn op mijn blog en zullen er dus niet veel artikelen online komen. Ik zeg het maar even zodat jullie dit weten, hihi. 

Uh, ja. Ik denk dat ik alles heb gezegd dat ik moest zeggen. Oh, voor al diegene die al aan het studeren zijn voor hun examens, proeven, tentamens,.. heel veel succes! En uh, nu stop ik met paten en neem ik afscheid. Doeiii.

Mijn twee schatjes van Polen

8 juni 2015

Voor diegene die het al wisten, ben ik ongeveer 2 maanden geleden naar Polen geweest en heb ik daar enkele souvenirs gekocht die ik zeker ging laten zien aan jullie. Voor al diegene die het nog niet wisten, uh, nu wel, haha. Hier, hier en hier kon je mijn foto verslag lezen van mijn week in Polen. Ik mis het zo erg dat ik echt elk moment terug zou willen gaan. Als ik ooit een tweede kans krijg, grijp ik die met mijn beiden handen. Maar dus, even terug naar het onderwerp van vandaag. Op de laatste dag kregen we in een stad de keuze om ook enkele winkeltjes te bezoeken. Supergezellig dus, want iedereen nam een souvenirtje mee naar huis. Ik nam een paar sokken mee (die helaas nu in de was zitten, maar ik beloof dat ik ze nog eens laat zien!) en deze twee schatjes. You ready? 

Een tweedehandsoutfit is oke

3 juni 2015

JA, IK KAN WEL IN DE LUCHT SPRINGEN VAN BLIJDSCHAP. Uh, haha sorry. Nee maar even serieus jongens. Vandaag staat alweer een outfit-artikeltje op mijn blog. Hoe leuk? Het poseren voor ons papa gaat iets minder vlot dan het vragen of hij even foto's wil nemen. Maar dit zorgt ook voor een gezellige quality time. Deze keer is de outfit helemaal tweedehands! Uh, op de schoenen na dan. Helaas gingen mijn tweedehands, zwarte schoentjes kapot en liggen ze nu bij de schoenmaker te wachten op mij om ze vandaag te gaan halen! Ook is dit een andere outfit dan sommige van jullie misschien hebben zien voorbij komen op mijn instagram. Mede door die schoentjes en ook omdat die andere trui in de was zit, oeps haha. Dussssss vandaar, een nieuwe, andere, maar heel geliefde outfit! Let's take a look, shall we?

Een wachtzaal vol verhalen

1 juni 2015

Ik wandelde binnen in een wachtzaal vol mensen. Rustig zette ik me neer naast mijn ouders en hoorde de wind hard blazen door het openstaande raam. De bomen gingen fel heen en weer en ik concentreerde me op de beweging. In mijn ooghoek zag ik een vrouw die half aan het slapen was. Maar wanneer er een zacht mee-huil-liedje opkwam, werd ze heel emotioneel. Net alsof ze door een vreselijke breuk is gegaan. Naast mij zat een andere vrouw die lief lachte. Maar tegelijkertijd mijn outfit bestudeerde en zeer nauwkeurig afkeurde. Ze keek weer snel naar het scherm van haar gsm die haar leven even leek te beheersen. Het leek ook zelfs of ze te druk bezig was om zich zorgen te maken over de andere personen. Nee hoor, de eerstvolgende die binnenkwam, onderging ook haar vieze-outfit-afkeurende blik. 

Schuin over mij zat een lief omatje met haar klein zoon. Het jongetje zat hevig te hoesten en zijn oma greep hem nog eens goed vast. Ze keek bezorgd maar straalde veel liefde uit. Onze blikken kruiste elkaar en ze lachte vriendelijk naar mij. Zelfs het jongetje zwaaide even. Ik probeerde m'n concentratie terug op het geruis van de bomen te leggen tot het werd verstoord door gegiechel en gezang. De kleinzoon werd even aangespoord om zijn noten te herhalen voordat hij straks zijn examen moest doen. Heel lief zaten ze met elkaar te lachen en te zingen alsof niemand hen kon horen. En het stoorde helemaal niet. 

De vrouw die half inslaap viel werd wakker en raakte geïrriteerd. Bij het minste plezier dat ze hoorde, deed ze een diepe zucht. Maar niemand trok zich daar iets van aan. Toen ik mijn blik weer focuste op het jongetje en zijn oma, belande ik mee in een discussie over zakgeld. Na lang zagen, kreeg het jongetje wat hij wou, maar moest hij het natuurlijk eerst zelf natellen. Door het heerlijke accent van zijn oma, kon je weten dat ze van Nederland was. Ik lachte mee met het gegiechel van die twee en betrapte mezelf op het zacht meezingen van de liedjes. Ik vergat zelfs dat ik ziek was. Al snel onderbrak de dokter deze concentratie door mijn naam hard door de wachtzaal te roepen. Maar voor ik de deur dicht deed, kreeg ik een lieve lach en een zwaai van het geweldig duo.