Mijn reis naar Polen: deel 3

8 mei 2015

Ik ben echt een warhoofd. Alles in mijn hoofd is een grote chaos. Daarom had ik niet op voorhand mijn laatste verslagje van Polen gemaakt. Dom, dom, dom. School werd gisteren net even iets te veel waardoor ik geen tijd meer vond om nog even dit artikel te schrijven. Ach, beter laat dan nooit, toch? Haha! Maar dus; dit is het laatste verslagje van mijn reis naar Polen. Ik kan natuurlijk nog heeeeeel veel meer vertellen, maar dan wordt het een klein beetje too much, hehe. Ook kreeg ik weer op mijn tweede deel zo veel lieve reacties net als op mijn eerste deel. Dit verslagje zal wel iets korter zijn dan normaal, maar met even veel leuke sfeer foto's! Dus stoppen met praten en snel beginnen!

Vrijdag, de dag na onze uitstap naar Auschwitz, Birkenau en Krakow, hebben we nog eens een hele dag gewerkt. De sfeer zat er goed in en het was weer een hele fijne dag. De zon scheen dan ook weer enorm hard, waardoor vele van ons ook een kleurtje kregen tijdens het werken (Lees: iedereen behalve ik. Ik was dan ook echt de enige die zonder kleur naar huis ging. Ik was zelfs niet eens een klein beetje verbrand..). Als avondactiviteit deden we dan ook een grote groepsspel. Hierdoor leerde we elkaar nog beter kennen en werd de groep hechter en hechter. 

Zaterdag was dan écht onze laatste dag in Polen. We gingen nog een halve dag werken en namen tijdens de middag afscheid van Jeroen. Hij vertelde ons dat hij ons enorm dankbaar was wat we allemaal al voor hem hebben gedaan. Ook zijn vrouw kwam ons nog even vertellen hoe dankbaar zij was wat we voor hen deden. En ja, er zijn bij haar enkele tranen gerold. Maar als ik eerlijk ben, bij mij ook hoor. 

Ze vertelde hoe mooi ze het vond, dat we zo jong en zo gemotiveerd waren om vrijwilligerswerk te doen. En ook vertelde ze dat er 3 dingen zijn die belangrijk zijn in het leven en we zeker moesten meenemen. Liefde, hoop en geloof. Als we die dingen behouden in ons leven, loopt zelfs het slechtste moment in ons leven toch nog goed af. Zij bleef ook geloven in die 3 dingen en werd zo de gelukkige vrouw die samen met haar man een prachtig centrum mocht oprichten. 

Na het emotionele afscheid en een leuke dans die we samen deden met de zoon van Jeroen, maakte we ons klaar om naar Wroclaw te gaan. Het was een klein stadje waar we meteen al vrij waren. De meeste onder ons liepen (écht, ze liepen, haha), richting het winkelcentrum en gingen eens flink shoppen. Andere zijn gezellig iets gaan eten of iets gaan drinken in groepjes. 

Ik ben samen met vrienden een ijsje gaan eten. Het weer zat ons goed mee dus hoopte we om eerst een ijsje te eten en daarna een pizza te gaan eten. Maar onze ijsjes waren echt enorm groot, dat we hiermee ons buikje goed vol hebben gegeten. Het was ZO lekker! Ik bedoel, kijk naar die foto's?! Daarna zijn we nog even rond gaan wandelen en zijn wij ook richting het shoppingcenter gewandeld. 

We zochten allemaal nog een klein souvenniertje om mee te nemen naar huis. De meeste voor de mama's en de papa's, maar ook sommige voor hunzelf. Er kwamen hele leuke spulletjes uit zoals kleedjes, hoedjes, kettingen, zonnebrillen en armbandjes. Zelf heb ik 2 kettingen en 3 paar kousen gekocht. Geloof me, de kousen waren het waard (En hier komt natuurlijk nog een artikel van online). 

Onze dag eindigde om 8 uur en reden we zo richting ons hotel. We moesten alles al klaarmaken voor de volgende dag vroeg terug naar België te vertrekken. 

Voor mij was het een prachtige ervaring die zeker een stempel op mijn leven heeft gedrukt. Ik neem alle mooie herinneringen en momenten mee en koester ze voor de rest van mijn leven. Ik heb prachtige vriendschappen gemaakt en ook vriendschappen sterker gemaakt. Voor mij was het een unieke kans waar ik al 5 jaar lang naar uit keek. Ik word nu zelfs nog een beetje emotioneel als ik hier aan terug denk en zo dankbaar ben dat ik hier aan mee kon doen. 

Moest ik de kans ooit terug opnieuw krijgen om mee te doen aan een project van Bouworde of met school, dan zou ik geen seconde twijfelen. En echt, ik raad het jullie allemaal aan. Het veranderd letterlijk je hele kijk op het leven.

6 opmerkingen:

Bedankt voor een reactie achter te laten!

  1. Mooi verslag weer Lobke! Begrijpelijk dat je er wat emotioneel van wordt<3 Maar dat ijs ziet er echt ontzettend lekker uit!
    X Emma

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Weer een leuk verslag! Spijtig hé dat het voorbij is! Van mij is het nu 2 jaar geleden, maar ik denk er nog steeds met een grote glimlach aan terug. Het is iets wat je je hele leven gaat koesteren, sowieso :) En mag ik dan nu die ijsjes? :D Want:wow!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. leuk verslag weer! Ik wil ooit ook nog een keer naar een concentratie kamp om te kijken. Het lijkt mij heel bijzonder, en ik geloof zeker dat het je kijk op het leven veranderd.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh, Lobke toch! Die laatste alinea's die je hebt geschreven, wauw. Ik ben sprakeloos. Super goed zeg dat je het écht naar je zin had en vooral dat die ervaringen je leven verandert hebben. Dat neem je mee voor je hele leven zoiets. EN ooh, die ijsjes zien er zooo lekker uit!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi verslag! Ik wil er zelf altijd nog eens heen!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooie foto's weer Lobke! Echt heel mooi! Het lijkt mij ook een onwijs mooie plek. Jammer genoeg gaat de tijd ontzettend snel als je het naar je zin hebt.

    BeantwoordenVerwijderen