Mijn reis naar Polen: deel 2

6 mei 2015

HOERA! Vandaag komt mijn tweede deel online van mijn reis naar Polen. Aangezien er superleuke reacties zijn gekomen op mijn eerste deel, ben ik super enthousiast om dit tweede deel voor jullie te schrijven. Dank jullie allemaal voor die lieve reacties! Zoals ik vertelde, ging ik vandaag wat meer vertellen over Auschwitz. Daarom dat dit deeltje ietsje langer wordt dan het vorige. Uh, ietsje veel langer haha! Daarom genoeg gepraat, en gewoon gaan!
Donderdag, de derde dag dat we in Polen waren, gingen we heel de dag op uitstap. Het was superleuk, supertof en er kwamen zoveel emoties bij kijken. We moesten vroeg aan onze busjes staan om zo een lange rit naar Auschwitz te maken. Daar kregen we een rondleiding over hoe de Joden daar leefde tijdens de tweede Wereld Oorlog. We kregen koptelefoontjes zodat we onze gids goed konden horen, zelfs als we op een kleine afstand stonden.

Heel veel kan ik niet echt vertellen, buiten dat mijn maag 10 keer omdraaide van misselijkheid. Wat die mensen allemaal hebben meegemaakt, kunnen wij ons niet voorstellen. In het begin kregen we wat praktische informatie. Van waar werden de Joden gehaald, Hoeveel Joden zijn er naar Auschwitz gebracht en nog veel meer. Ondanks de uitleg in het Engels was (wat een heel klein beetje moeilijk was), was het een interessante uitleg.

Daarna kregen we voorwerpen te zien van de slachtoffers zelf. Een kamer vol met koffers, een container vol met ijzeren pannen en potten die ze gebruikte om te koken, een lange gang vol met schoenen waar je maag nog maar eens misselijk van werd. Zeker als je wist dat dit maar 5 procent was van de Joden die zijn omgekomen. Op dat moment zelf kreeg ik het een klein beetje moeilijk, maar kon mijn tranen bedwingen. Het deel met de kinderkleding, schoentjes en andere spullen heb ik wel bewust overgeslagen omdat dat net iets te veel werd voor mij.

Daarna zijn we nog even langs geweest in 1 van de gaskamers. Het was een heel raar gevoel om daar te staan waar belachelijk veel mensen zijn omgekomen. De kamer was ook verrassend klein. Kleiner dan ik dacht. Het kippenvel stond op mijn armen en het drong me nog steeds niet door wat we aan het doen waren. Ook stond ik onder het bewuste gat waardoor het gif naar beneden kwam. Ik kan je zeggen dat dit een zeer raar, misselijkmakend gevoel bij je brengt.

De kamer daarnaast kwamen we bij de verbrandingsoven. Hier werd iedereen 1 voor 1 stil. De emoties bij iedereen kwamen in een rollercoaster terecht. Het was eng. Eng om daar te staan.

Nadat we heel Auschwitz gezien hadden, gingen we terug naar onze busjes richting Birkenau. Dit was de plek die iedereen kent. De meeste van mijn groep herkende dit van een film of een serie die ze kende. En echt, het was exact hoe ik het me voorstelde, alleen indrukwekkender.

Onze gids liet ons de lange weg afleggen die de mensen ook moesten afleggen als ze richting de gaskamers gingen. Het 'doden-pad'. Het was een lange wandeling waar het heel stil werd in onze groep. De meeste wisten niet zo goed hoe ze zich moesten gedragen en er hing ook een hele rare sfeer. Doordat de zon enorm hard scheen, was het jammer genoeg mooi om te zien wat er stond. Begrijp me niet verkeerd, wat ze gedaan hebben vind ik afschuwelijk. Maar om daar eindelijk eens te staan, nadat je er zoveel van gehoord en gezien hebt, was mooi. Zo mooi en afschuwelijk tegelijkertijd, snap je me?

Op het einde van deze wandeling stond een groot monument. Daar werden alle slachtoffers herdacht en stonden er teksten in alle talen van de slachtoffers. Het was mooi om te zien hoeveel bloemen en kaarsjes er stonden. Daarnaast gingen we ook enkele 'huisjes' binnen waar de Joden in sliepen en leefde. Het was klein, donker en zo vies. Ze moesten met 6 op 1 'bed' slapen wat enorm veel was als je de 'bedden' zag. Hier werd ik stil van.

Op dat moment zelf heb ik geen enkele traan gelaten. Maar wanneer ik het vertelde aan mijn ouders toen ik terug kwam, drong het pas tot me door wat we allemaal gezien hadden. Ik heb een lange tijd zitten huilen om wat ik allemaal gezien heb en dat het me toen pas overviel. Maar tegelijkertijd heb ik ook ontzettend genoten van dit bezoek.

Op het einde van de dag zijn nog langs de mooie stad Krakau gegaan. Het was een prachte stad waar we ook even een rondleiding kregen. Daarna kregen we een paar uur vrij en mochten we de stad zelf ontdekken. Samen met en paar vrienden zijn we een pizza gaan eten en zijn we daarna nog opzoek gegaan naar een ijsje. We hebben door een gang gelopen met souvenierswinkeltjes en zijn daarna gezellig ergens buiten gaan zitten en hebben samen gekeken naar de zonsondergang. Op vakantie leer je je vrienden echt kennen. En op dat moment wist ik dat dit ook echt de vrienden waren met wie ik op vakantie zou willen gaan. Die avond was gewoon perfect.

Morgen komt jammer genoeg het laatste deel van mijn reis naar Polen. Hopelijk vonden jullie dit verslagje leuk en gezellig om te lezen en heb ik het nog interessant kunnen houden. Want het is echt belachelijk veel tekst, haha! Ciao mijn vrienden en tot vrijdag!

8 opmerkingen:

Bedankt voor een reactie achter te laten!

  1. Super leuke verslag Lobke! Lijkt me ook erg eng om daar te staan maar tegelijkerijd ook heel erg interessant. Met geschiedenis hebben we het nu hierover dus ik vind het ook heel erg leuk om te lezen! 1 foto die je maakte lijkt precies een foto uit mijn boek!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ooh, superleuk om te lezen. Wij zaten zelf in Krakow en ik weet nog hoe mooi ik de stad vond. Op het moment dat wij er waren was er echter een sneeuwstorm, waardoor het in Aushwitz ook echt heel erg koud was. Maar dat gaf de sfeer dan nog net dat tikkeltje extra. Op het moment zelf heb ik ook niet geweend -als je kan fotograferen kan je je wat onafhankelijker opstellen vind ik-, maar ik had het heel moeilijk toen ik de haren etc. zag liggen. En net als jou had ik het daar vooral thuis heel moeilijk mee! Ben al benieuwd naar je laatste verslag!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het lijkt me wel leuk om daar een keer heen te gaan, maar tegelijkertijd ook minder leuk. Wat ze die mensen allemaal hebben aangedaan is echt niet normaal en ik denk dat ik ook niet zo'n fijn gevoel zou hebben als ik daar rondloop. Je hebt trouwens wel erg mooie foto's gemaakt :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh, dat hele sfeertje dat hangt over je verhaal, ik krijg er zelf kippenvel van. Ik heb er eigenlijk altijd al een beetje een soort interesse voor gehad. (Niet dat ik het hele gebeuren leuk vind, begrijp me niet verkeerd.) Maar ik heb zo onwijs veel respect voor Joden die het daar hebben uitgehouden. En die ondanks alles nog steeds hebben volgehouden te gaan voor hun geloof en dat mee te nemen naar hun dood. Snap je? Ik snap het best dat de hele groep zich ongemakkelijk heeft gevoeld en dat je zelfs tranen moest laten toen je thuis was, brr. Erg mooie foto's heb je gemaakt, dat wil ik wel even zeggen! Je krijgt de sfeer mee in je foto's, dat lukt weinigen! gelukkig had je dag dan toch nog een leuk einde! Ik ben benieuwd naar het laatste deel!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wauw het lijkt mij echt indrukwekkend om daar heen te gaan. Ik ben benieuwd naar je laatste verslag alweer !

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik vind het knap van je dat je je zo sterk gehouden hebt. Ik heb met mezelf besloten dat ik het niet wil gaan bezoeken daarom heb ik ook doorgescrollt bij je foto's , simpelweg omdat ik er niet tegen kan. Ik weet niet hoe maar mij heeft het altijd te veel aangegrepen en ik denk als ik het zou bezoeken helemaal in zou storten. Ik leef te veel mee dat ik denk dat ik er een trauma aan over zou houden omdat ik tegen tweede oorlog films al vrij moeilijk kan. Ik vind dat we het niet moeten vergeten maar ik zou het mezelf te moeilijk maken als ik het zou bezoeken. Al moet ik zeggen je moet het een keer gezien hebben maar voor mij is dat toch niet weggelegd. Ik ben wel benieuwd naar Polen zelf!

    Voor de rest hoop ik dat je een mooie tijd gehad hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik ben zelf ook in Auschwitz, ik werd er ook helemaal stil van. Het is echt zo verschrikkelijk wat daar gebeurt is. En inderdaad al die kinderspullen, ik heb ze wel gezien maar oh wat vond ik het erg. Ik had ook echt zo'n raar gevoel toen ik daar liep. Je hebt het mooi omschreven! Ik ben zelf een week in Polen geweest in de herfst vakantie , en ook naar Krakau. Wel leuk dat je dag leuk eindigde, na al de dingen die je gezien hebt. Ik ga je vorige deel ook nog even lezen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sorry ik ben een woord vergeten waardoor het heel raar lijkt, ik ben zelf ook in Auschwitz geweest*

      Verwijderen