Goodbye maandelijks artikel

30 maart 2015

Maart is alweer TE snel voorbij gegaan. Deze maand was letterlijk een achtbaan vol emoties. Ik had dagen waar ik zo sterk was, dat ik letterlijk de wereld kon veroveren of verbeteren. Maar ik had ook dagen, dat ik niet meer wist wie ik was, wat ik wou en hoe het nu eigenlijk allemaal in elkaar zat. Gelukkig voel ik me nu iets stabieler. Of, toch een beetje. (Lees: vitamientjes zijn altijd een redder in nood, haha). Ik kan dus best zeggen dat ik met mezelf in de knoop zat. En misschien dat jullie dit wel hadden gemerkt aan de kwaliteit van mijn artikelen. Een grote sorry daarvoor. 

Maar ik heb me niet voor niets slecht gevoeld. Uit mijn vrij sombere dagen heb ik ook enkele goede gesprekken gehad met de mensen rondom me heen en heb ik ook enkele belangrijke dingen geleerd. Bijvoorbeeld: dat het oké is, om niet oké te zijn. Of dat het ook oké is om eens flink te huilen. En dat ik ook alles dag per dag moet zien, want soms komen er dingen op je pad die je niet zag aankomen, en ook niet in je uitgestippelde toekomst had ingepland. Met deze levenswijsheden in mijn achterhoofd, lukt het me beter om gelukkig te staan in het leven. 

Oké, nu we even dit kleine depressieve momentje hebben gehad, gaan we door naar wat leuker nieuws. Uh, misschien toch, haha. Ik stop namelijk met mijn maandelijks artikel van 'What This Month Told Me'. De reden? Ik wil het anders aanpakken. Creatiever. Maar verder is het allemaal nog een geheim. Nee hoor, grapje. Ik heb eigenlijk nog geen flauw idee hoe ik het ga aanpakken. Maar dat komt nog wel! Dus voorlopig zie je even geen vast artikel meer voorbij komen. 

Ook wil ik even melden, dat ik met mijn blog wat meer de creatieve kant op wil gaan. Misschien dat dit wel een beetje opviel, nadat ik toch wel regelmatig mijn 'kunstwerken' eens liet zien. En ook wil ik mij proberen te richten op het tweedehands-thema. Zie het als artikelen waar ik tips geef, of jullie eens meeneem naar een tweedehandswinkeltje, of hotspots laat zien in verschillende steden. Lijkt jullie dit wat? En daarnaast blijf ik ook gewoon lekker gezellig met jullie praten. Deze veranderingen zullen nu niet van de ene dag op de andere gebeuren, maar als je me even de tijd geeft, zie je het zo vanzelf verschijnen!

Oef, dat is dan ook even van mijn hart. En ja hoor, ik heb me weer even laten gaan met de hoeveelheid tekst. Sorry not sorry. Maar ja, een spontaan artikel schrijven vind ik toch zo leuk!

Wat vind jij van de veranderingen? En heb jij eventueel nog tips waar ik op kan letten of MOET letten? Hihi.

Het gezellige klasuitstapje naar Ieper en Diksmuide

27 maart 2015

Omdat wij dit jaar bij geschiedenis ook over de Eerste Wereldoorlog zijn aan het leren, kon een gezellig uitstapje natuurlijk niet ontbreken! Dinsdag gingen we dan uiteindelijk naar Ieper en Diksmuide. We hebben verschillend musea bezocht en zijn van de ene begraafplaats naar de andere gegaan. En omdat het ook een schooluitstapje was, konden de bundeltjes en opdrachten niet ontbreken. Zo moesten we elk een plaatst voorstellen aan onze klasgenootjes. Ik kreeg de mooie IJzertoren toegewezen en kon prachtige foto's trekken op het dak. Uh, nadat ik mijn lift-fobie onder ogen kwam (Lees: ergste ervaring ooit. Ik heb nog nooit zo hard in mijn leven gehuild. Ja, echt gehuild. Voor iemand die een lift-fobie heeft, zijn 22 verdiepingen enorm eng, haha). Maar ik werd beloond met het prachtige, mysterieuze uitzicht.

Verder dat het ook een zeer 'leerrijke' dag was, was het ook een gezellige dag met mijn klasgenootjes. We hebben veel gelachen, gebabbeld, samen gezellig gegeten en werden allemaal samen stil op Tyne Cot. En natuurlijk kon de kleine irritatie van mijn gigantische lens niet ontbreken. Op die dag wou niemand echt graag onverwachts zonder rare poses voor de camera staan, haha. Sorry lieve klas. Maar ondanks dat, heb ik toch hele leuke foto's kunnen nemen die ik graag aan jullie laat zien.

Elke pijn heeft een personage in mijn leven

25 maart 2015

Terwijl hij de woorden uitademt, stort ze neer op de grond. Tranen stromen langs haar wangen en tikken zo zachtjes op de grond. Hij kielt neer naast haar en steekt zijn hand uit. Zij duwt hem weg en zoekt een manier om terug recht te komen. Wanneer ze probeert te praten, ontsnapt er enkel een diepe zucht. Ze draait haar om en botst tegen mij. En wanneer ze diep in mijn ogen kijkt, zie ik haar hart letterlijk breken. Snel duwt ze mij opzij en kijk ik hem met angst aan. Hij vind de moed niet om mij aan te kijken en richt zich op de grond. Hij geeft een teken dat ik moet verdwijnen en zo zet ik me rustig op de achtergrond.

Voor het eerst kon zij opnieuw ademen. Elke adem die zij nam, deed haar pijn. Woorden kon ze niet over haar lippen krijgen. Zo ontstond er een schreeuw, die gevolgd werd door vele anderen. Het geluid van haar verdriet werd harder en harder. En na haar laatste schreeuw, stortte ze opnieuw in. Hij bleef alleen maar toezien. Toezien wat hij had gedaan. Toezien op de gevolgen van zijn kleine fout. Een fout die hij maakte door de verkeerde beslissing te nemen.

Voor haar is de toekomst nu nog een groot zwart gat. Voorlopig zal enkel verdriet haar dagen vullen. Maar stapje voor stapje zal ik de moed terug in haar ogen zien verschijnen, die zij op die avond is verloren.


De laatste tijd zit mijn hoofd vol met verschillende gebeurtenissen die me pijn deden. die pijn bleef me achtervolgen en besloot ik om het lekker van me af te schrijven. Zo gaf ik elke pijn een personage en ontstond dit verhaaltje. Het deed me deugt. Oh, voor je het vraagt: alles gaat goed met me. Even een paar drempeltjes in mijn leven die ik moet overwinnen, hihi.

Dit wou ik weten voor ik begon te bloggen

23 maart 2015

Ik vind bloggen onwijs leuk. Ik doe het zo graag en leg dan ook elke keer weer heel mijn hart in elk artikel. Ik geef toe, niet elk artikel is even goed als het ene. Maar stuk voor stuk zijn ze met liefde, passie en heel veel plezier geschreven. Ik blog nu al ongeveer 3 jaar waardoor het echt een stuk van men leven is geworden (Uh ja, deze blog bestaat geen 3 jaar. Lees: vorige blog's die een klein beetje misliepen, oeps). Toch zijn er een paar dingen die ik graag op voorhand had geweten. Niet zozeer negatieve dingen, maar gewoon kleine dingen die me zoveel stress zouden besparen.

Het is oké om niet zo snel je draai te vinden
Ik had geen idee hoe ik een artikel moest indelen. Met veel foto's, weinig foto's. Veel blokken tekst of heel veel alinea's. Ik deed maar wat me op dat moment mooi leek, maar dat veranderd weer. En ik weet nog steeds niet wat echt mooi is en perfect, maar ik vind dat ik het al best goed doe, toch? Hihi.

Schrijf wat je hartje begeert
Hiermee bedoel ik het onderwerp waarover je blogt. In het begin blogde ik vooral over quotes en kleine onbenulligheden. Ik dacht dat ik zo, met mijn diepe gedachtes, mensen kon inspireren. Nee hoor, missie gefaald, haha. Maar ook vond ik het zelf niet meer leuk om alleen daarover te bloggen.
Daarna had ik even mijn mogelijkheden groter gemaakt om over te bloggen. En toch, was dat niet echt mijn ding. Het duurde dus even voor ik echt wist over wat ik wilde bloggen en dat heb ik nu nog steeds. Ik begin te twijfelen of ik niet wat meer de creatieve kant op wil gaan. Maar als ik dan weer een sticker op mijn naam plak, dan zal ik vroeg of laat opnieuw blokkeren.

Je stopt nooit met bloggen
Echt nooit. Als je je laptop dicht gooit houd het bloggen ook niet op. Je bent heel de tijd bezig met nieuwe ideeën en staat heel de tijd alles te fotograferen. Want hé, je kan het eens gebruiken voor je blog. Inspiratie krijg ik overal, dus heb ik altijd iets bij me om dat op te schrijven. Ook op familiefeestjes. Soms lacht mijn broer en zegt hij dat ik het even moet laten voor wat het is. Maar de liefde die ik erin steek, maakte me een beetje verslaafd. Een beetje veel. Ondertussen is iedereen rondom mij er wel aan gewend, of toch bijna iedereen haha.

Je zal altijd lay-out complexen hebben
Een mooie lay-out voor je blog is natuurlijk superleuk. En nog leuker als je het zelf kan maken. Maar hier kruipt ook superveel tijd in. En soms, heel soms kan ik ook eens goed vloeken en roepen omdat het niet lukt. Maar als je wilt bloggen, hoor dit er allemaal bij, haha. En na lang klungelen en tutorials volgen, word ik altijd weer beloond met een lay-out waar ik trots op ben.

Wat wou jij weten voor je begon met bloggen? 

Mijn creatief verjaardag-wenslijstje

20 maart 2015

Nog even een paar weken volhouden en dan mag ik 17 kaarsjes uitblazen op een gigantische verjaardagstaart. Of misschien een klein verjaardagstaart'je. En bij een verjaardag hoort natuurlijk ook een klein feestje en pakjes! Dit jaar heb ik dan ook voor het eerst een verjaardag-wenslijstje gemaakt. Ik vraag normaal elk jaar een paar centjes zodat ik zelf voor iets groot kan sparen. En zo bespaar ik mezelf een klein beetje de schrik dat ik een pakje krijg dat ik absoluut niet wil. Heel erg lief dat ze dit kopen, maar best vervelend als je het niet leuk vind. Snap je me? Dus dit jaar even een lijstje met wat ik echt graag wil. Dus die centjes mogen ze terug in de portemonnees steken! Uh, of misschien toch niet te ver zodat ze me dat cadeautje kunnen kopen, hihi.

Aquarelverf
Sinds een paar weken geleden heb ik kennis kunnen maken met aquarelverf. Door een toffe opdracht op school ben ik helemaal verliefd geworden. En aangezien ik de laatste tijd in to tekenen en verven ben, staat dit dan ook helemaal bovenaan op mijn lijstje.

Verfkwasten
Het is logisch dat als je gaat verven, je verfkwasten gebruikt. Ik heb wel enkele verfkwasten, maar die heb ik al enkele jaren. Ze zijn dus uh, een klein beetje vies en versleten. Dus het is hoogtijd voor nieuwe kwasten! Laat die kwasten maar komen!

Aquarelverf-boek
Hier heb ik even over moeten nadenken. Een blok vragen met allemaal aparte bladen en die zo bijhouden in een kaft? Of toch even gezellig een boekje vragen? Aangezien ik een belachelijk grote sloddervos ben (en ik probeer mezelf echt te verbeten hoor mams), is het misschien wel verstandig om een boekje te vragen.

Grijze potloden
Ik heb een setje van grijze potloden, maar die gebruik ik voor school. En uh, ze zijn ook bijna op. Nee, ik wil een apart setje dat ik enkel gebruik voor thuis. Enkel voor mezelf. Ik bedoel het niet slecht, maar je moet eens weten hoe vaak mijn potloden worden uitgeleend in de klas. Nee nee, deze hou ik liever thuis.

Kleur potloden
Goede kleurpotloden vinden vind ik echt verschrikkelijk. Ik heb nog nooit echt goede kleurpotloden gevonden. Echt balen natuurlijk, maar hopelijk vind ik samen met mijn ouders wel eens goede potloden. Fingers crossed dus!

Tekenblok
Tekenboeken heb ik zat. En ik weet dat ik een enorme sloddervos ben en daarom koos voor een boekje voor mijn aquareltekeningen, maar toch voor mijn schetsen wil ik een schetsblok. Maar enkel voor mijn potloodschetsen. Klinkt dit logisch? Mm, waarschijnlijk niet, haha!

Wat staat er op jouw verjaardag-wenslijst? Of wat heb jij gekregen voor je verjaardag?

Lieve dagboek - 15 maart 2015

18 maart 2015

Lieve dagboek, 

Ondanks ik al verteld heb aan mijn ouders wat ik wil gaan studeren, twijfel ik nog steeds. Ik heb schrik dat ik de verkeerde beslissing zal nemen of dat de studie mij niet zal liggen. Ik heb schrik dat ik mijn toekomst vergooi omdat ik mij maar focus op 1 richting, terwijl er zoveel richtingen zijn die mij interesseren. En hoe dichter het komt, hoe banger ik word.

Alles wat ik echt doodgraag doe, laat ik links liggen. Fotografie kan ik niet gaan studeren, een kunstenares ben ik ook al niet en Laat staan dat ik een schrijver word. Theater is ook een grote liefde van mij en kan ik wel gaan studeren. Maar waarom twijfel ik dan zo hard? Iets dat ik graag doe en kan studeren is toch ideaal? Of wilt het dan zeggen dat ik theater helemaal niet graag doe? 

Al die grote beslissingen maken mij bang. Ze maken mij ook bewust dat ik nog lang geen volwassene ben die zo'n beslissing kan nemen. Maar misschien is dit wel oké, bang zijn voor de toekomst. Misschien moet ik alle opties nog openhouden en geen stempel plakken op mijn handen wat ik ga studeren. Want zo blokkeer ze en weet ik er geen blijf mee. Het is oké om niet te weten hoe mijn toekomst eruit ziet.

Het leek me wel leuk om een klein stukje uit mijn dagboek op te schrijven. Ik ga niet heel mijn dagboek op het internet gooien, want een dagboek is nog steeds mijn geheim boekje. Maar stukken zoals dit, waar ik gewoon mijn hart lucht over een onderwerp kan misschien wel leuk zijn? Wat vinden jullie? 

Ik heb oppeppertjes nodig

16 maart 2015

De laatste tijd voel ik mee een beetje slecht. Niet zo heel slecht. Noem het maar een klein dipje. Daardoor kwam er vrijdag ook geen artikeltje online, waar ik mijn oprechte excuses voor wil maken. Wat er precies aan de hand is, tja, dat weet ik zelf niet. Ik zit in een sleur waar ik even door moet komen. Misschien is het die sleur die ik krijg wanneer het nog winter is, maar de lente al een klein beetje voelbaar is. Je ziet het, af en toe kan je het voelen, maar toch is het nog niet van jou. Zo jammer. Maar om me even lekker op te vrolijken, ga ik een paar dingen opnoemen die me de laatste tijd toch blij hebben gemaakt. Even een oppeppertje voor mezelf. En voor al diegene die ook eens een oppeppertje nodig heeft.

- Onverwachts 2 verschillende sokken aanhebben
- Een tweedehandsmarktje tegenkomen onderweg naar huis
- Het zonnetje dat toch nog eens lekker schijnt
- Dansen op old-school liedjes wanneer niemand het ziet
- En dan ook nog eens lekker mee gillen met die liedjes
- Weten dat het nog maar een maand is voor ik jarig ben
- Stiekem chocolade eten wanneer mijn ouders uit huis zijn
- Naar theater gaan en huilen van het lachen
- Lekker lang uitslapen
- Uren creatief bezig kunnen zijn
- Weten dat ik binnen ongeveer 3 weken in Polen zit
- Nieuwe volgers krijgen op mijn blog, wat dit het allerleukste oppeppertje maakt van deze lijst

Wat maakt jou de laatste tijd blij? En heb jij ook genoeg van de winter?

Leeft mijn Ipod nog?

11 maart 2015

Ja hoor. Na twee maanden, is mijn mooie Ipodje nog steeds helemaal top in orde. Kras- en barst vrij. Het is wel een wonder, aangezien ik letterlijk voor het ongeluk ben geboren. Ik heb hem dan ook belachelijk veel laten vallen, maar gelukkig voor mij, is die nog helemaal heel. Ik ben nog steeds erg tevreden met mijn Ipod en heb weer eens superleuke apps ontdekt. Ja ja, je kan het al raden. Mijn favoriete apps ga ik vandaag aan jullie laten zien. Gezellig toch? Kunnen we even in de comments apps 'ruilen'. Dit zijn alvast mijn aanraders.

Oh, nog even mijn excuses voor mijn 'o zo geweldige' selfie met de broer. Ik vond hem zo leuk dat ik hem op mijn achtergrond plaatsten. Kijk eens hoe zwoel we kijken naar de camera. Twee echte fotomodellen, haha.

Een kijk op mijn nieuwe 'artistieke stijl'

9 maart 2015

In het begin van het nieuwe schooljaar had ik schrik. Schrik dat mijn nieuwe leerkracht voor de creatieve vakken niet goed ging zijn. Een deel heeft dit ook te maken dat ze nieuw was en ik niet zo snel van veranderingen houd. Het vertrouwde gezicht van mijn vorige leerkracht was weg, en in de plaats daarvan kreeg ik een nieuwe uitdaging. ik stond scherp en had kritiek. Maar halverwege het schooljaar moet ik toegeven dat de nieuwe leerkracht, best oké is. Eigenlijk is ze heel oké.

De nieuwe aanpak van de leerkracht was ook even wennen. 'Doe wat je wilt, en sta voor alles open' was het nieuwe motto van het jaar. Ook dit is behoorlijk eng. Het voelde als een groot, zwart gat dat tevoorschijn kwam, en zei dat ik erin moest springen. de eerste maanden durfde ik de stap niet zetten om anders te denken. Maar daarna, stapje voor stapje, viel ik met een gerust gevoel in het donkere gat. Ik was op weg naar een hele nieuwe kijk op mijn artistieke kunsten. En het voelde zo goed. 

Mijn tekenstijl is dan ook heel hard veranderd. Het voelt goed om eens lekker gek te doen en nieuwe combinaties te maken die ik hiervoor nooit zou doen. Of gewoon eens nieuwe technieken te gebruiken bij tekeningen waardoor ze er zo leuk uit gaan zien. Eén van die leuke opdrachten, was werken met waterverf. We moesten niet zozeer echt 'schilderen' maar stempelen met onze borstel. Het resultaat zag er zo leuk uit dat ik ze graag wilde laten zien op mijn blog. (Ook zit er een andere tekening bij dat ik enorm graag wou laten zien omdat ik er ook zo trots op ben).

Ook kreeg ik het grootste compliment van mijn leerkracht. Ze vertelde dat ze mijn stijl echt leuk vond,en dat ze mijn tekeningen zo zou zien staan in een leuke kinderboek. Allemaal zo positief en zo lief. Het is tenslotte dankzij haar dat ik een heel andere kijk heb gekregen op mijn teken kunsten. En een illustrator worden voor leuke kinderboeken? Ja, waarom niet? Nog een nieuw avontuur om te ontdekken.

Wat voor tekenstijl heb jij? En wat teken jij het liefst? 

Ik werd genomineerd voor de gezellig 'Versatile Blogger Award'

6 maart 2015

Laatst was ik door mijn bloglovin' lijst aan het kijken en het viel me op dat er de laatste tijd weer enorm veel tags de ronden doen. Superleuk dus. Maar deze trend slaag ik toch liever een keertje over. Of een paar keer. Tags zijn leuk. Superleuk. Al die leuke, gekke en grappige antwoorden lezen, vind ik geweldig. Maar toch net niet iets voor mij. Ik schrijf liever rommelige artikeltjes die eigenlijk op niets slaan. Hm, misschien toch maar eens een tag overwegen.. haha!

Een paar dagen geleden werd ik genomineerd door die lieve Arjanne voor een tag. Uh, award. Omdat ik onlangs de 'Liebster award' had ingevuld, twijfelde of ik deze award ook wel wou invullen en of hij wel leuk genoeg was, zonder er nog maar iets van gelezen te hebben. Ik was dus lekker bevooroordeeld, heb je goed gedaan hoor Lobke. Maar toen ik hem ging lezen en zag hoe superleuk Arjanne hem ingevuld had, werd ik zo enthousiast. Dit wil ik ook doen. Het is dus de bedoeling dat je 7 random feitjes over jezelf gaat vertellen. Weer eens een kans om lekker, gezellig te kletsen over mezelf. Joepie! Haha, grapjeeee.

Mijn aanwinsten van de tweedehandswinkel

4 maart 2015

Enkele artikels geleden, vertelde ik jullie over mijn nieuwe, liefhebbende item die ik kon scoren in een tweedehandswinkeltje. En als je mij kent, weet je dat ik nooit een tweedehandswinkel verlaat zonder maar 1 item te kunnen scoren. Of 2 items.. of een karretje vol. Sorry not sorry. Daarom liet ik ook weten, dat ik enorm mijn best ging doen om foto's te nemen van de andere, o zo leuke items die ik heb kunnen scoren. En omdat het een paar dagen geleden nog eens supermooi weer was, kon ik dat moment niet laten gaan om enkele foto'tjes te nemen. De ene is wat beter gelukt dan de andere, maar hé, al dat kleding-outfit-fotografie-gedoe moet ik nog leren (Lees: tips zijn ALTIJD welkom, alsjeblieft!!!). Even genoeg gebabbeld, hier zijn mijn gescoorde items.

What this month told me: Februari

2 maart 2015

De maand februari is letterlijk voorbij gevlogen. Nee, echt. Ik moet zelfs even eerlijk toegeven, dat ik vergeten was dat ik dit artikel moest schrijven. Zo snel is deze maand dus gegaan. Deze maand zat vol superleuke avonden en dagen die ik met vrienden en familie doorbracht. Het was zo leuk dat ik letterlijk pijn in mijn buik kreeg en krampen in mijn kaken van het lachen. Zo grappig zijn mijn vrienden en familie dus (Echt, ik ben serieus. Het klonk een klein beetje sarcastisch, maar ze zijn echt hilarisch). Februari was dus voor mij een zeer gezellig maand en ik vind het zelfs jammer dat het nu alweer voorbij is. Maar nu even genoeg met het gebabbel van mij en laten we snel naar mijn favorieten gaan van deze maand.