Mijn basis tips om te leren tekenen

27 februari 2015

Toen ik klein was, wou ik een prinsesje worden. Toen ik iets groter werd, wou ik kunstenares worden. Die 'wilde droom' heb ik opzij gezet. Maar af en toe komt die 8 jarige kind in mij naar boven en wil ik dolgraag weer kunstenares worden. Alle dagen tekenen en zo creatieve beelden op papier zetten, ge-wel-dig. Daarom ben ik mijn richting ook zo dankbaar, dat ik een paar uur in de week creatief kan tekenen. Even gek doen en niet letten op wat wel en niet mag, maar ook wat mooi of lelijk is (uh, zwak. 'Lelijk' is een woord dat we niet mogen gebruiken in onze richting. Want 'zwak' is echt wel beter uitgedrukt hoor. - hoor die sarcasme, haha -). 

Laats liet ik jullie dan ook een paar tekeningen zien op mijn blog en ook op Instagram toonde ik jullie enkele gekke creaties die ik al gemaakt heb. Jullie reacties waren zo lief dat mijn zelfvertrouwen een enorme boost kreeg (niet dat ik nu denk dat ik enorm goed kan tekenen hoor.). Later vroeg iemand wat mijn tips waren om te leren tekenen. Die vraag vond ik zo leuk en wil ik dan ook zo graag beantwoorden. Ik ben natuurlijk geen echte kunstenares, dus het zijn geen professionele tips. Maar deze tips zijn tips, die ik persoonlijk erg belangrijk vind als je wilt leren tekenen.

Gebruik die basisvormen: Basisvormen? Ja, basisvormen. Die cirkel, vierkant, rechthoek en zelfs die driehoek die wel allemaal leerde tekenen in de basisschool. Deze tip heb ik onlangs ook gekregen van mijn leerkracht. Ik had hier ook mijn twijfels, want wat kunnen die basisvormen mij nu helpen? Ik wil een lichaam tekenen, geen cirkel die op een vierkant staat en aanleunt tegen een driehoek. Maar stiekem moet ik toegeven, het helpt echt. Als je een model hebt dat je wil tekenen, moet je het lichaam omzetten in vormen die je kent. Een rechthoek voor de arm, een ovaal voor het hoofd en de handen .. en ga zo maar door. Zoek dus die basisvormen en teken ze! Het ziet er misschien wat raar uit, maar het helpt echt. 

Teken wat je ziet: Dit is mijn tweede stap. Nadat je alle basisvormen hebt getekend, kan je nu het lichaam echt tekenen (of het voorwerp als je liever geen naakte mensen wilt tekenen. Heel normaal als je naar een tekenschool gaat, maar voor mij was het even wenen hoor. Oh, voor je het vraagt: het was geen live model, maar een foto. Godzijdank, haha). Kijk naar de persoon of het voorwerp en teken exact wat je ziet. Ik geef eerlijk toe dat dit een moeilijke voor mij was. Ik wou liever tekenen hoe ik dacht dat het eruit zag. NIET DOEN. Als je niet kijkt terwijl je tekent, loopt het al gauw mis. Tenzij je uit het hoofd tekent. Dit is misschien een moeilijke stap, maar neem je tijd hiervoor. Tijdsdruk op je creaties leggen is nooit goed. Gewoon niet doen. Nooit. 

Kribbelen is oké: Deze is heel simpel. Gewoon eens een pagina lekker kribbelen is oké. Elke keer echt iets willen tekenen is niet echt zo'n goed idee. Het laat je vaak blokkeren, zodat je eigenlijk niet meer weet wat je moet tekenen (uh, ideeën op internet zoeken is ook een oplossing .. maar laten we dat even vergeten). Even gewoon lekker kribbelen kan fijn zijn. Niet denken wat je moet doen, of het in proporties moet zijn of mooi. Gewoon wild gaan zonder regels. 

Mislukken bestaat niet: Frustrerend is het wel wanneer het niet loopt zoals je gehoopt had. Want, in mijn hoofd zag dat er niet zo lelijk uit. Uh zwak. Ik bedoel zwak. Maar het gebeurd. En het zal nog heel vaak gebeuren. Vaker dan je eigenlijk wilt. Maar dit is ook een belangrijk deel om te leren tekenen. Je leert tekenen door uit je fouten te leren. Heb je je hoofd te groot getekend? Teken hem de volgende keer kleiner. Je voet is wat raar? Teken hem de volgende keer wat anders. 

Tekenen doe je dus met vallen en opstaan. Dus je zal ontzettend vaak vallen tijdens je leer proces. En ik ga niet liegen, want het zal ook ontzettend veel pijn doen. Maar op dat moment moet je weer even terug omhoog kruipen en opnieuw proberen. Bekijk het even zo: Als je heel veel blauwplekken hebt van het vallen tijdens je leerproces, ben je goed bezig. Je probeert en neemt risico's door dingen te tekenen die je nog niet onder de knie hebt. Maar het leven is aan de durvers en je zal nooit iets leren als je niet eens goed valt. 

Wel, dit was gezellig, toch? Ik vond het zo leuk om te schrijven. Misschien ga ik dit wel vaker doen. Want ik heb nog een heleboel tips die ik wil delen. Maar uh, ja, dan werd dit artikel wel ietsje te lang. Wat is jouw nummer 1 tip om te leren tekenen? 

Wat staat er allemaal op mijn fotografie-verlanglijstje

25 februari 2015

Mijn liefde voor fotografie had ik al heel vroeg te pakken. Dit omdat ik best wel nieuwsgierig was wat de wereld eigenlijk voor mij te bieden had. En uh, ja, ook omdat mijn papa heel erg veel van fotografie houd. Dus ik ben eigenlijk met liefde voor fotografie opgegroeid. Maar hier bleef het zowat bij. Alleen maar veel liefde. Verstand? Oei, nee.

Mijn papa had niet alleen veel liefde voor fotografie, maar wist er ook enorm veel van. Ook al ontkent hij het nog steeds. Maar veel verstand had ik niet echt. Om precies te zijn: 0 komma 0 procent. En toch leerde ik al heel wat van mijn lieve papa. Mijn nonkel, die ook heel vaak bezig is met fotografie, hielp me verder met en aantal keuzes en problemen. Hij was ook degene die me heeft geholpen om mijn camera uit te kiezen. Want aan mij moet je niet echt vragen wat een goede camera voor jou zal zijn. Daar had ik ook 0 komma 0 procent van.

Ik ben hem dan ook echt enorm dankbaar, want door hem (en mijn lieve papa) heb ik de kriebels voor fotografie echt flink te pakken. Een gewone liefde? Misschien. Maar toch wil ik hier in verder gaan. Al blijft het maar bij een hobby. En bij grote liefdes, horen natuurlijk ook hele lange lijstjes met items die je gewoon wilt hebben. De mijne staat vol. (Lees: Echt. Helemaal vol. I'm not kidding. Er zijn dan ook ZO VEEL leuke en handige items, maar echt zo weinig geld). Vandaag laat ik jullie dan ook een aantal items zien, die op mijn lijstje staan.

Nikon AF-S 50MM F/1.8 G - Persoonlijk vind ik mensen fotograferen het leukste. De emoties die mensen tonen op foto kunnen zetten vind ik ge-wel-dig. En dan ook echt alle soorten emoties (En uh, soms wordt dit niet zo geapprecieerd.. - sorry not sorry -). Portret foto's is dan ook iets wat ik heel graag maak. En ik denk dat deze lens er dan ook perfect voor is! Daarom staat -ie ook vanboven op mijn lijstie (mooie rijm hé). (€189)

Nikon batterij - Elke keer wanneer ik weer eens lekker bezig ben en helemaal in mijn element zit, is mijn batterij leeg. Whyyyy?? Ik kan wel schreeuwen van de frustratie Die frustratie is dan ook zo enorm dat ik zelfs mijn avond overloop om even te checken of ik hem echt wel heb opgeladen. Ja toch? Of nee. Jawel, toch wel! Zo frustrerend, jongens! Daarom staat dit op de tweede plaats. Het zou zo handig zijn, die tweede batterij. (+/- €49.99)

Vanguard Tripod CX203AP Black - Dit is er ééntje die ik onlangs heb toegevoegd. Een goede statief had ik. Uh, dacht ik toch. Een paar dagen geleden is hij bezweken onder het gewicht van mijn camera. Hij blijft niet meer recht staan en draait heel de tijd rond (klinkt dit ingewikkeld? haha). Met andere woorden: kapot. Echt kapot. Zo kapot als het maar kan. Een nieuwe heb ik dus echt nodig. En dan kan ik ook vaker en gemakkelijker outfit foto's nemen. Uh, proberen hé. (€59.99)

En hierbij eindig ik dit artikel want anders wordt hij véél te lang. Maar hopelijk vonden jullie het een leuk lijstje om te lezen. Wat staat er op jouw fotografie-verlanglijstje? 

Ik vond eindelijk mijn eigen 'Mom Jeans'

23 februari 2015

Mijn vakantie zit er vandaag helaas op, maar ik heb me echt rot geamuseerd. Ik heb het ook nog rustig gehouden omdat ik me nog steeds niet 100 procent voel. Maar ondanks dat, nam ik toch de tijd om langs te gaan in een tweedehandswinkeltje. Het was al zo lang geleden dat ik er wel naartoe moest gaan. Mooi excuus, toch? Ik ga ook even toegeven dat ik er twee keer naartoe ben gegaan in 1 week. En uh, ik schaam me niet hoor, haha! Maar elke keer wanneer ik ging, vond ik weer nieuwe kleding waar ik verliefd op werd. Ook nam ik voor de eerste keer een kijkje op de jeansafdeling. 

Voor mij was de broeken en jeans afdeling niet echt een succes. Ze waren te groot, te klein, te lang, te kort .. kortom, geen moeite doen en gewoon voorbij lopen. Maar toen ik nog tijd overhad en alle andere kleding al had bekeken, nam ik toch eens een kijkje. Na lang en rustig te zoeken naar de perfecte jeans, kwam ik deze tegen. Ik werd meteen verliefd en hoopte dat ze zoude passen. En ja, dat deden ze! Eindelijk had ik mezelf een jeans gevonden dat het model had van de 90's broeken. Zo'n 'Mom jeans', snap je? High waisted, losser aan de benen en een gewassen-jeans-achtige kleur. En dat voor maar 4 euro'tjes! Geweldig toch? 

Uh ja, ik was zo enthousiast dat ik hier even een apart artikel over wou maken. Maar moet je zien, hij is toch ZO leuk! Ik voel me nu ook echt een 90's girl wanneer ik deze broek aan heb. Of toch een klein beetje. Een leuk truitje erboven, leuke schoentjes en voila. De perfecte outfit is al klaar! Later deze week of volgende week, komen al mijn andere aanwinsten online die ik ook kon scoren in dat tweedehandswinkeltje. Ook leek het me leuk om te laten zien hoe ik deze broek zou combineren. Uh, als jullie dat willen? Anders doe ik het niet. Of misschien toch wel. Ja, waarschijnlijk wel (Lekker duidelijk hoor). En hierbij laat ik het voor vandaag en geef jullie nog even twee detail foto's. Doei.

Koop jij graag in een tweedehandswinkel? En wat is jouw mooiste item die je hebt kunnen scoren in een tweedehandswinkeltje? 

Wat ik allemaal nog wil doen voor ik 17 word

20 februari 2015

14 April,Dan ben ik jarig en word ik 17 jaar. Nog een dikke 2 maanden te gaan. Om dan enkele dingen op te sommen die ik echt nog wil doen, daar heb ik te weinig tijd voor. En toch. Er zijn een paar dingen die ik écht klaar wil hebben voor ik 17 word. De lat te hoog leggen zal ik zeker niet doen. Maar ik weet wel van mezelf, dat als ik een tijdsdruk heb, het veel beter gaat. Uh, toch in grote lijnen. Het hoeft dan ook niet echt allemaal perfect te zijn, maar gewoon, ruw afronden. En dan wanneer ik 17 word, lekker feesten en nieuwe uitdagingen beginnen!

Mijn stijl ontdekken - Ik heb jullie al laten weten dat ik echt niet kan combineren. Of toch rare combinaties maak. Buiten dat, heb ik geen idee wat voor stijl ik eigenlijk heb. Mijn kleerkast ligt dan ook vol met verschillende kledingstijlen. Niets mis mee, maar ik wil het gewoon even duidelijk hebben. Gewoon even voor mezelf. En ik denk dat ik aardig de goede richting uitga naar de oude-vintage-tweedehands-achtige stijl. Tweedehandswinkels zijn dan echt een hemel voor mij. Ik kan er uren rondlopen en enorm goed slagen. Echt elke keer wanneer ik daar kom. Dus even lekker mijn kast opruimen en inrichten, staat vanboven op mijn lijstje.

(Oh, wat vind je trouwens van mijn twee nieuwe aanwinsten? Vandaag (woensdag voor jullie) ben ik naar een tweedehandswinkeltje gegaan en heb ik ontzettende veel nieuwe kleren gekocht. Het was even twijfelen door de hoge kraag die ik normaal nooit draag, maar ik ben er echt superblij mee! Binnenkort zal ik er meer laten zien!)

Mijn fototoestel leren kennen - Fotografie is iets wat ik enorm graag doe. Maar ik moet toegeven dat ik heel weinig speel met de instelling. Zonde natuurlijk aangezien ik mijn camera wel al een tijdje heb. Een paar dagen geleden ben ik een enorme stap vooruit gegaan door hem beter te leren kennen. Ik kan meer spelen met het licht en de effecten waardoor ik supermooie foto's krijg. Het duurt wel een tijdje voor ik het op de perfecte stand heb gezet, dus daar wil ik toch even aan werken. Maar stapje voor stapje kom ik er wel.

Beslissen wat te doen met mijn tekenboek - Dit is een moeilijke voor me. Ik teken enorm graag, en heb enorm veel tekenboeken. Maar eigenlijk vul ik ze maar niet. Of teken ik er heel weinig in. De reden is dat ik enorm hard twijfel over wat ik er nu echt mee wil doen. Teken ik er fulltime in, of maak ik er een plakboek van? Beiden kan ook, waarom niet? Maar dat is ook zo'n heel gedoe. En wat ga ik dan tekenen of plakken? Misschien een stom twijfelgeval, maar toch wil ik dit ook even klaar hebben.

Portfolio starten - Omdat ik enorm veel foto's heb getrokken waar ik echt enorm blij mee ben, wil ik ze graag bundelen. Niet in een fotoalbum waar ik samen gezellig met de familie in kan kijken (kan ook nog altijd, natuurlijk). Maar eentje die ik aan iedereen kan tonen en altijd opzak kan hebben. Een portfolio. Mijn ouders lachte even toen ik het liet vallen. Beetje uit bezorgdheid dat ik weer te hard ga zweven door de wereld van de fotografie. Ik blijf dan voorlopig voor hun en voor mezelf, nog even met mijn 2 voetjes op de grond en begin nog niet met een portfolio. Mijn doel is om even alle foto's die ik er echt in wil zetten in 1 map te zetten. En wanneer ik mijn portfolio wil maken, heb ik alle foto's al uitgekozen. Super handig.

Wat wil jij nog allemaal doen voor je weer een jaartje ouder wordt? 

Mijn broer speelde weer eens even mijn fotomodel

18 februari 2015

Gisteren ben ik op een leuke uitstap geweest met het gezinnetje naar Mechelen. Daar hebben we enkele museums bezocht en zijn we daarna gezellig gaan eten om de dag leuk af te sluiten. Ook maakte ik hier gebruik van om mijn broer weer eens als fotomodel te gebruiken. Na vele foto's en lange uren heb ik toch een kleine selectie waar ik tevreden mee ben. Ik geef toe, niet de beste foto's die ik ooit heb gemaakt en ook kreeg ik die vage licht-achtige stukken voor mijn broer zijn gezicht niet weg. Maar ondanks dat, wou ik ze toch wel heel graag met jullie delen. Ook een grote dankjewel aan mijn lieve broer die weer eens onder kleine dwang voor mij poseerde, haha!

De lange Q&A antwoorden

16 februari 2015

Hé lieve mensen, wat is het toch lang geleden! Ach, eigenlijk valt het best goed mee, maar die paar dagen niet bloggen en niet actief zijn op bloglovin' was toch wel heel moeilijk. Ik moest en zou een artikel online krijgen op vrijdag, maar door al jullie lieve reacties en tips dat ik echt moest gaan rusten, heb ik het maar even daarbij gelaten (dankje trouwens, voor al die lieve reacties en beterschap-wensen!) Het deed me dan ook deugd, even lekker rustig aandoen en lekker uitzieken. Ik ben dan nog niet helemaal beter (Lees: ik moet minstens nog 2 maanden pillen slikken. Ook heb ik gemerkt dat mijn stem af en toe wegvalt als ik iets te enthousiast ben. En ook heb ik gemerkt dat ik nog steeds heel erg moe ben, en dat familiefeestjes mijn lichaam nog niet aankunnen. Dus ja, dan val ik in slaap, op de bank ..) Maar ik voel me wel net lekker genoeg om voor jullie een artikel te schrijven. De Q&A antwoorden! 

Ik was verbaasd hoeveel ik er heb gekregen, dus dankjewel voor al jullie vragen! Ik heb daarom geprobeerd om er zoveel mogelijk te beantwoorden! 

Even een keertje praten met jullie

11 februari 2015

De laatste tijd ben ik ZO vaak ziek. Jongens, het is echt niet meer oké. Ik lig weeral thuis in mijn bed ziek. Om dan ook een echt artikeltje online te krijgen, pf daar vond ik de energie jammer genoeg niet meer voor. Dus schrijf ik een heel lief spontaan artikel. Even lekker bijpraten zodat ik het een beetje duidelijk kan maken wat er aan de hand is en hoe ik me voel.

Zondagochtend ben ik naar het ziekenhuis gegaan omdat ik me behoorlijk slecht voelde. Mijn ouders waren ontzettend bezorgd om me en wouden geen risico's nemen. Na vele onderzoeken en het lange wachten kreeg ik een bevestiging dat ik de griep had. Lekker. Weer een paar dagen thuis. Maar toen ik thuis kwam werd het even erger en leek het niet meer op de griep.

Na lange dagen wachten en me enorm beroerd te voelen kreeg ik eindelijk antwoord op mijn vraag. Wat was er aan de hand met mij? Nadat mijn huisdokter me nog eens grondig onderzocht, zei ze al snel dat ze het wist. Een keelontsteking. En toch wel een serieuze keelontsteking. Niet ééntje die zomaar voorbij gaat. Nee. Eéntje waarbij je pillen moet nemen 3 keer per dag. En dan van die enorme grote pillen. (Lees: zo groot dat ik ze in twee moet breken. En dan vallen ze best mee, en slaag ik er dan nog in om me er nog in te verslikken. Lekker bezig, Lobke!) Daarna ga ik een maand nog eens vitaminen nemen om mijn weerstand nog eens wat sterker te maken en te hopen dat alles beter wordt.

Ondanks dat ik me zo beroerd heb gevoeld, heb ik toch de beste vrienden van de wereld. En dan heb ik het over die vrienden die ik op één hand kan tellen. Die echte. Terwijl ik ziek in bed lag, waren ze toch zo bezorgd en zo lief dat ze zelfs vandaag langs komen om met mij te lunchen. En ik kan ze maar niet genoeg bedanken voor wat ze al allemaal hebben gedaan voor mij. Dankje jongens! Ik zou niet weten wat ik zonder jullie zou doen.

Ook wil ik hier even zeggen dat het me spijt voor de eventuele rommelige structuur die in mijn artikels zullen komen. Ik ben nog altijd niet op en top gezond, maar zal mijn schema wel proberen te volgen voor jullie!

Mijn tip voor alle lieve, knappe single meiden op Valentijnsdag

9 februari 2015

Ik zal niet de eerste zijn die zegt dat Valentijnsdag er bijna aankomt. Maar lieve meiden, Valentijn is er al bijna hoor! Om jullie nog een 'last minute cadeau tip' te geven, moet ik jullie hierbij teleurstellen. Valentijn cadeau's zijn namelijk niet echt mijn sterkste kant. En dit jaar, ook niet mijn grootste zorg. Sinds een verschrikkelijke break-up op Valentijnsdag die ik meemaakte enkele jaren geleden, ben ik als de dood voor Valentijnsdag. Iemand dumpen op Valentijnsdag, is gewoon niet cool jongens. (En even wil ik me excuseren voor de enorme overlading van het woord Valentijnsdag hier, haha!)

Ik ga niet een heel artikel schrijven over hoeveel pijn het deed. Want dat deed het wel. Ontzettend veel zelfs. Ik denk dat elk meisje wel eens door een verschrikkelijke break-up is gegaan en me hierin begrijpt. Maar ik ga me vandaag richten op alle lieve, knappe single meiden die Valentijnsdag alleen doorbrengen (of alle lieve, knappe single jongens, ik vergeet jullie niet hoor! En ben ik de enige die nu met het liedje van Beyonce in mijn hoofd zit? .. All the single ladies, al the single ladies. Now put your hands up!) 

Er is 1 ding dat jullie goed moeten onthouden die dag: het is oké. Single zijn op Valentijnsdag is gewoon oké. Je mag ook eens flink balen omdat je geen date hebt op Valentijnsdag, maar bekijk het dan eens van een andere kant. Het is niet omdat je single bent op die bewuste dag, dat je alleen bent. Valentijnsdag is een dag dat je aan iemand laat weten, dat je hem of haar graag ziet. Waarom kan het dan niet eens een vriendin of een vriend zijn? Of je broer, je zus, je ouders, je grootouders, ..? Ga eens lekker eten met hun of maak er een gezellige verwendag van! Ik wed dat je er evenveel plezier aan zult hebben, dan dat je deze dag zou doorbrengen met een boyfriend. 

Ook is het de ideale moment om jezelf eens goed te verwennen. Gewoon, omdat het Valentijnsdag is. Ga eens lekker shoppen en koop net dat ene jurkje waar je nog over twijfelde. Of die paar schoenen die eigenlijk net iets te duur zijn, maar toch o zo mooi zijn. Wie heeft er nu nog behoefte aan een boyrfriend? 

Mijn plannen zijn heel simpel. Ik ga lekker eten met mijn lief gezinnetje en met mijn lieve grootouders. Daarna ga ik mezelf nog eens goed verwennen door de HEMA even binnen te springen. En misschien doe ik wel wat meer winkels. Want meiden, het is Valentijnsdag!

Geniet van die dag. Al is het maar met een vriend of vriendin, je zus, je broer, ouders, grootouders.. Als je maar een fijne dag hebt!

Dit is waarom ik geen fashion blogger ben

6 februari 2015

Mode. Het is mijn ding. Hiermee laat ik zien wie ik ben en hoe ik me voel. Ik heb van die dagen dat ik enorm chic naar school ga wanneer ik me goed voel, of juist heel kleurrijk als ik in een goede bui ben. Maar ik heb ook van die dagen dat ik een beetje als een slons naar school ga wanneer alles een beetje tegenzit. Maar ik ben ook iemand die eigenlijk geen idee heeft hoe ik moet combineren. Meestal maak ik de afschuwelijkste combinaties die er bestaan (volgens mijn lieve mama toch, haha). Ach, zolang ik het maar draag is het oké toch? 

Ik voel me bij elke combinatie juist heel goed. Mensen kunnen het lelijk vinden, of zeggen eens af en toe 'dat het niet bij mij staat'. So what? Ik vind het mooi en voel me er goed in. Maar ik geef toe, ik ben elke dag enorm zenuwachtig om weer eens een gekke combinatie te dragen. Gelukkig kan ik me wel boven alle reactie zetten die ik krijg. Tenminste, als ze negatief zijn. Het is zo iets als een knopje dat ik in moet drukken. Klik, en ik hoor het niet meer. 

In mijn ogen is mode iets wat je creatief moet aanpakken. Hiermee kun je je ook uniek mee maken. Althans, dat is wat ik doe. Hoe gekker, hoe beter. Dan weet ik zeker dat ik de enigste zal zijn die deze combinatie zal dragen. En dat maakt me uniek, toch? Ik zou wel eens graag af en toe mijn outfits willen laten zien, maar dan kom ik nog bij een grote struggle terecht waarom ik geen fashion blogger ben. 

Foto's maken. Hoe? Hoe doen die mensen dat toch? Hebben zij iemand die foto's van hun trekt? Of doen ze het zelf? Best knap hoor! Ik heb dit deze week ook eens geprobeerd en ik kwam op dit resultaat terecht. Het was best moeilijk om dit te doen (Lees: het enige licht dat goed was, was waar mijn bed stond. Ja, ik ben dus op mijn bed gaan staan en ja dat kan je zien. Ja het was ook zeer moeilijk om mijn evenwicht te houden. En nee, dit doe ik nooit meer, haha). 

Zolang ik geen oplossing heb gevonden om mijn outfits te fotograferen, blijf ik lekker persoonlijke artikels plaatsen. Ook niets mis mee toch? Oh en voor jullie zeggen dat dit geen gekke combinatie is, ja dat weet ik. Gelukkig heb ik een voorraad 'gewone' kleren in mijn kledingkast zodat als mijn mama vraagt om me deftig te kleden, ik het ook kan doen. Laten we zeggen dat mijn mama en ik totaal verschillende smaken hebben. Maar ondanks al onze kleren discussies (en alle discussies die nog gaan komen over mijn kledingstijl), blijf ik haar enorm graag zien! Love you mammie. 

Een ode aan mijn notitieboekje

4 februari 2015

Notitieboekjes, daar kan je nooit genoeg van hebben. Die van de Hema zijn toch wel mijn favoriet. Maar als ik eens de tijd vind om er zelf eentje op te leuken, dat vind ik geweldig. De liefde voor mijn notitieboekjes groeit dan nog meer (en stiekem zijn notitieboekjes verzamelen een verslaving geworden, haha!). Op mijn vorige blog, plaatste ik dan ook een diy hoe je een notitieboekje kon opleuken. Dat notitieboekje gebruik ik nu nog steeds en ik ben er dol op. Ik zou niet weten wat ik zonder moet doen. Daarom wou ik op deze blog, een kleine ode geven aan mijn notitieboekje, en jullie (nog eens, voor diegene die mijn vorige blog volgden) de diy laten zien!

Mijn eerste Q&A oproepje met een klein hartje

2 februari 2015

Enkele dagen geleden kreeg ik een melding van Bloglovin' dat ik de 30 volgers heb gehaald. 30!! Wauw! Ik sprong al snel in de lucht van geluk. En natuurlijk deed ik er nog een klein dansje bij. Ik wil jullie nog eens bedanken voor alle lieve reacties en voor het volgen van mijn blog! Jullie hebben geen idee, hoeveel dit voor me betekend! Het leek me dan ook wel leuk om een Q&A oproepje te doen. Gewoon, zo kunnen jullie mij nog een beetje meer leren kennen.

Hier dus mijn oproep. Er zijn geen regels, dus alles mag! Gekke vragen, normale vragen, over school, bloggen, tekenen, privé, .. Brand maar los en stel je vraag! En ja hoor, ik schrijf dit met een klein hartje. Stiekem denk ik dat er niemand gaat reageren, haha! Fingers crossed dat dit niet gaat gebeuren!